Redder van de artsenreputatie

Wie: Mariska Koster

Leeftijd: 50

Wat: longarts, schreef artikel over de eenzaamheid van de medisch specialist

Waar: ‘Pauw & Witteman’ (VARA) 2 december, ‘Dit is de dag’ (EO, Radio 1) 18 november.

‘Geen belangenverstrengeling gemeld’ staat onder het artikel dat voormalig longarts Mariska Koster, nu medisch adviseur bij Achmea, voor de website van Medisch Contact schreef. Kennelijk moet er standaard iets uitgesloten worden.

Na de bankiers en de rechters en opsporingsambtenaren staan vooral de medici de laatste tijd in een negatief publiek daglicht. Het NOS Journaal opent regelmatig met de horrorarts Ernst Jansen Steur of andere medische missers, een huisarts in Tuitjenhorn doodde zichzelf, toen hij verdachte werd in een euthanasiezaak.

Mariska Koster redt, ook met een voortreffelijk optreden in Pauw & Witteman en de radiorubriek Dit Is De Dag, vooralsnog de reputatie van haar beroepsgroep. Na twaalf jaar stopte ze als longarts met specialisatie kanker, omdat ze regelmatig zes, zeven keer per dag een slechtnieuwsgesprek moest voeren: „Met een beetje geluk heeft u nog zes tot negen maanden.” Dat ontnam haar het plezier in het werk.

Toen ze terugkeek naar zichzelf als een van de vijf hoofdpersonen van de realityserie De Medisch Specialist (RTL 4, 2010), zag ze iemand die niet meer herstelde. Maar kun je daar dan met niemand op je werk over praten, vroeg Paul Witteman zich hardop af: „Eh, nee.”

Het probleem zou zijn dat in hun opleiding artsen geen voorbeeld krijgen van het omgaan met emoties. Als een brandweerman faalt, krijgt hij nazorg. Een arts die een patiënt verliest krijgt een kop koffie en dan gaat de pieper weer.

Koster wil geen bataljon psychologen, maar beter contact tussen collega’s. Intervisie zou verplicht moeten worden.

Een struikelblok is nog wel de snel veranderende medische praktijk. Nu de dominee veelal weggevallen is, belanden alle ethische vragen bij de dokter, en die denkt nog steeds alles zelf te moeten kunnen oplossen. Koster: „Artsen staan nog steeds met één been in 1965.”

Het zijn soldaten, die met zwarte humor de gruwelen van het slagveld proberen te relativeren. Een buitenstaander snapt het toch niet, daarom trouwen ze vaak met een andere arts. Als je het zo bekijkt, dan moeten we maar snel ophouden met het aanwijzen van medische zondebokken. De eerste stap is gezet door deze ideale ambassadeur, die haar stethoscoop aan de wilgen hing en haar strenge bril (letterlijk, bij RTL) afzette.

Hans Beerekamp

De tv-recensent verwelkomt iedere week een nieuwkomer in de mediacarrousel.