opinie

    • Simon(e) van Saarloos

Simone Niet genoeg vrouw

‘Vrouwen denken anders. Echt waar.” Tegenover mij in het koffiehuis voorzag een vrolijke vrouw een stugge vriend van advies. Veel en noodzakelijk advies, want hij was weer eens boos geworden op zijn ex, en zijn kinderen waren daar de dupe van.

Ik had geen tijd om mijn hoofd te breken over hoe ik als vrouw anders dacht. Ik stapte op de fiets richting TEDxAmsterdamWomen.

In de hal van het hotel waar het evenement afgelopen vrijdag plaatsvond, stonden rijen pumps. Wie last had van een ‘uitpuilende’ kledingkast kon haar kleren doneren. Zo hebben de vrouwen die geen geld hebben voor mooie kleding toch iets om aan te trekken naar hun sollicitatiegesprek. Een nobel initiatief, maar het enige wat bij mij thuis uitpuilt is de boekenkast en boeken wilden ze niet. „Een boek kun je niet aantrekken.” Ah ja.

In de conferentiezaal was het licht baarmoederrood gedimd. Ik wurmde me langs de bezoekers naar een vrije stoel, stuntelde over de handtassen heen.

De rest van de dag zat ik tussen instemmend geknik en evenzo enthousiast getwitter. Onder #tedxamswomen werd de ene na de andere ‘inspirerende’ spreker bejubeld.

Adviezen alom, motiverende woorden, de oproep om verantwoordelijkheid te nemen: „Eén druppel inkt kan de kleur van water veranderen.” Op de powerpoint verscheen een foto van een druppel inkt. „Mooie metafoor”, fluisterde de vrouw naast mij. Ze heette Els en was „een van de gelukkigen” die 80 euro mocht overmaken om deze vrijdag bij TEDx – ‘Discover the truths’ – te zijn.

Fashion-filosoof Aynouk Tan hield een intelligent verhaal over het doorbreken van stereotypen en vroeg retorisch: „Hebben we voor elk feestje een nieuwe jurk nodig?” De zaal zoemde te enthousiast. Aynouk schrok: „NO!” Els zat nog midden in het ja-knikken, vlug wobbelde haar hoofd naar nee. Ze had immers al 80 euro betaald om zich te laten overtuigen.

Aynouk liet zien dat authenticiteit en ‘jezelf-zijn’ in reclames als verkrijgbare producten worden aangeprezen. „Maar je kunt jezelf niet kopen.” Wel kun je betekenis kopen om jezelf mee te behangen. Dan pas voelt een mens zich een persoon. Zoals een kerstboom zonder ballen en slingers slechts een boom is. Zoiets. Els keek me aan, maar fluisterde niets.

Ze begon weer te knikken toen een bestsellerkok (een van de weinige mannelijke sprekers) het belang van duurzaam en lokaal voedsel betoogde. Pas toen hij vader werd, begreep de kok dat hij verantwoordelijkheid moest nemen. „Wij hebben een keuze, onze kinderen niet”, besloot hij zijn praatje, begeleid met een foto van zijn zoontje. „Aahh”, klonk de vertedering, „Mmmm” gonsde het instemmend. Uit het programmaboekje van TedxAmsterdamWomen bleek waarom: ‘Women excel through their empathy.’ Aha.

Ik denk dat ik vrijdag te weinig vrouw was om het allemaal werkelijk te begrijpen.

    • Simon(e) van Saarloos