La Grande Bellezza grote winnaar van EFA

Het Italiaans-Franse La Grande Bellezza kreeg de European Film Award voor beste Europese film van 2013. Paolo Sorrentino werd bekroond tot beste regisseur.

Het Italiaanse La Grande Bellezza was zaterdag in Berlijn de grote winnaar bij de European Film Awards (EFA). De voornaamste concurrent, het Franse lesbische liefdesdrama La vie d’Adèle, won niets.

La Grande Bellezza gaat over een levensmoede societyjournalist op leeftijd, in een speelse variant op Fellini’s klassieker La Dolce Vita. De film kreeg de prijs voor Beste Europese film, Beste Europese regisseur (Paolo Sorrentino) en Beste mannelijke acteur (Toni Servillo). Voor Servilllo was het de tweede keer dat hij bij de EFA in de prijzen viel. Eerder kreeg hij de prijs voor zijn rol als de Italiaanse premier Andreotti in Il divo van dezelfde regisseur.

Pijnlijk detail: Sorrentino was niet zelf aanwezig om de prijzen in ontvangst te nemen. Als jurylid neemt hij deel aan het gelijktijdige filmfestival van Marrakech. Regisseur Abdellatif Kechiche van La vie d’Adèle en zijn ontdekking Adèle Exarchopoulos waren wel braaf naar Berlijn afgereisd, maar dat mocht dus niet baten.

Tussen de actrice en de regisseur lijkt alles weer koek en ei – na in de publiciteit breed uitgevochten conflicten. Tijdens de ceremonie sprak Exarchopoulos de regisseur warm toe. Kechiche verscheen op de rode loper met aan zijn arm Exarchopoulos en Alma Jodorowsky, een actrice die een klein rolletje heeft in de film. De andere ster van La vie d’Adèle, Léa Seydoux, met wie Kechiche nog steeds in onmin leeft, liet verstek gaan.

In Berlijn waren de breuklijnen die de crisis door Europa trekt soms duidelijk zichtbaar. In een land als Frankrijk draait de filmsector min of meer ongestoord door, en ook in de Europese geldpot zat nog een bedrag voor het jaarlijkse netwerkfeest van EFA – de belangrijkste prijs van de avond werd overhandigd door Androulla Vassiliou, Europese Commissaris voor Cultuur.

Maar filmmakers uit zuidelijke landen als Spanje en Portugal klaagden steen en been over de de desastreuze situatie van de filmsector in eigen land. De Spaanse regisseur Pedro Almodóvar die zeer terecht een prijs kreeg voor zijn hele oeuvre, vertelde dat in Spanje zelfs reeds toegekende subsidies niet kunnen worden uitgekeerd. „Ik kan mijn films maken zonder Spaans geld. Maar ik ben de enige filmmaker in mijn land voor wie dat geldt.”

De European Film Awards hebben nog steeds niet de bekendheid van de nationale filmprijzen in Europese landen, zoals de Bafta’s en de Césars, laat staan die van de Oscars. Niettemin moet de conclusie luiden dat de cinema in Europa er artistiek helemaal niet slecht voorstaat, met genomineerde pareltjes als het Duitse Oh Boy, (Beste Nieuwkomer), de Spaanse stille film Blancanieves en het Belgische The Broken Circle Breakdown (Veerle Baetens won de prijs voor beste actrice).

Voor een aantal van deze films geldt wel dat ze zwaar op het verleden leunen. Dat geldt zeker voor La Grande Bellezza , terwijl een film als La vie d’Adèle juist diep geworteld is in het hier en nu, en ook lijnen uitzet voor de toekomst. De European Film Academy koos ervoor om vooral terug te kijken, en bevestigt zo ongewild het cliché van Europa als het oude, vermoeide continent.