Depeche Mode is een ruig en wervelend dancemonster

Het duurde even voordat het geluid was afgesteld en David Gahan zijn stem op orde had, maar rond de helft van het optreden, zaterdagavond in de uitverkochte Ziggo Dome, ontwikkelde Depeche Mode zich tot het door ruige gitaar en wervelende elektronica aangedreven dancemonster dat altijd onder de oppervlakte van hun elektropop gesluimerd heeft.

Jong en oud was op het concert afgekomen, en de bijval van het publiek was hartstochtelijk. Depeche Mode, opgericht in 1983, werd bekend als een van de pioniers van de elektronische muziek, maar verrijkte zich de afgelopen twintig jaar met traditionele instrumenten. Zo heeft songschrijver Martin Gore een duidelijke voorkeur voor brommende gitaarriffs, en levert de drummer een stuwende rockbeat, in nummers van de nieuwste cd Delta Machine (2013) en in oude favorieten als Black Celebration, I Feel You en het met chaotisch drumintermezzo opgefriste Enjoy The Silence. De heupdraaiende en half ontblote Gahan vlijde zijn geaffecteerde stem in krullende uithalen over de beat. Hoogtepunt was Personal Jesus: een naadloze versmelting van blues en house, waarbij de synthesizer glanzende lusjes legde om rauwe gitaarnoten, en Gahan lachend de zang overliet aan 17.000 aanhangers.