Betrapt zonder neppiemel

In Undisputed Truth dist oud-bokser Mike Tyson bekentenissen op Over zijn drugsgebruik, straatgevechten, seks in de gevangenis, zijn problematische jeugd Allemaal waar? Ach, het is zíjn waarheid

Mike Tyson afgelopen zomer in Beverly Hills. Foto AP

Verslaggever

Veroordeeld, verguisd en verslaafd. Mike Tyson, ooit de jongste wereldkampioen in het zwaargewicht, had niets meer in 2003. Maar de oud-bokser vocht zijn weg terug naar waardigheid. Nu is hij echtgenoot, vader en veganist, en kijkt hij achterom in de rauwe autobiografie Undisputed Truth, ook de titel van zijn theatershow geregisseerd door Spike Lee.

Tyson, met de karakteristieke tatoeage rond het linkeroog, hoopt met zijn cultstatus een loopbaan als acteur op te bouwen. Hij speelde (als zichzelf) in de eerste twee The Hangover-films en presenteerde op Discovery Channel een programma over duivensport – een jeugdhobby van de oud-bokser. Als hij in maart in Groot-Brittannië is voor zijn onemanshow op West End, hoopt hij meteen een rol te krijgen in de kostuumserie Downton Abbey.

Sportwinkel Foot Locker verleidde hem recent zichzelf op de hak te nemen in een commercial. Tyson bezoekt daarin Evander Holyfield, van wie hij in 1997 in een wereldtitelgevecht een stukje oor afbeet. Hij geeft het zijn voormalige tegenstander met zachte stem terug in een sieradendoosje, waarna de twee elkaar omhelzen.

Het contrast met zijn vorige leven is enorm, blijkt uit Undisputed Truth – geschreven samen met Larry Sloman, die eerder boeken schreef over Harry Houdini en Bob Dylan. Tyson draagt het boek op aan „alle outcasts” en iedereen die „niet in staat is om liefde te ontvangen”. Want zo voelde hij zich ook van jongs af aan. Als bokser kreeg hij pas de aandacht die hij als kind nooit ontving.

Tyson wijt de aaneenschakeling van verkeerde keuzes in zijn leven mede aan een keiharde jeugd in Brooklyn, New York. Daar deelde hij zijn eerste klap uit, aan een jongen die één van zijn duiven de nek omdraaide. Hij vertelt in de hoofdstukken over zijn jeugd – de lezenswaardigste passages in het boek – ook hoe thuis en op straat zijn vertekende beeld ontstond van wat normaal is in de relatie tussen man en vrouw.

Over de levensloop van Tyson is veel bekend, maar toch is Undisputed Truth onthullend, met name over zijn drugsgebruik. Hij biecht op in 2000 en 2004 bij belangrijke gevechten in de ring te zijn gestapt onder invloed van cocaïne en marihuana. Voor de dopingcontroles gebruikte hij een whizzer, een namaakpenis gevuld met ‘schone’ urine. Dat hij in 2000 werd betrapt op het gebruik van marihuana, is volgens hem omdat hij zijn whizzer niet op tijd in handen had gekregen van zijn entourage.

En Tyson bekent meer.

Zo had hij na zijn veroordeling voor verkrachting enkele relaties in de gevangenis, onder anderen met zijn afkickbegeleidster. Hij verdiende tientallen miljoenen en gaf ze met dezelfde snelheid uit aan uitgaan, gokken en auto’s. Ook vocht hij in het openbaar met bokspromotor Don King, met fans die om een handtekening vroegen en met een voormalige tegenstander met wie hij op straat ruzie kreeg.

Sloman heeft de anekdotes uitgebreid opgeschreven – de ene keer is het ronduit pijnlijk, dan weer geestig. Tyson reflecteert en filosofeert bij elke gebeurtenis, als bij een psycholoog. Misschien is het niet overal de waarheid, maar toch zeker wel zíjn waarheid. Tyson was een woeste bokser en een roekeloos mens: Undisputed Truth is een volgende stap in zijn rehabilitatie.

Mike Tyson staat met zijn theatershow Undisputed Truth op 4 april 2014 in Carré, Amsterdam. Kaarten vanaf 55 euro.