Veel kracht, maar geen voetballand

Op het WK van 2006 verraste Australië iedereen met fris, aanvallend voetbal. Maar de generatie van nu lijkt minder sterk dan die van haar voorgangers.

Nee, in Australië zijn ze niet echt blij met de loting. ‘Nightmare World Cup draw for Australia’, kopte The Sydney Morning Herald gisteren. De poule met Nederland, Spanje en Chili lijkt een onmogelijke klus voor de Socceroos.

Australië is geen groot voetballand. Het is het land van rugby, Australian football, tennis, hockey – en recent ook wielrennen, mede door de Touroverwinning van Cadel Evans in 2011.

Het land kent weinig voetballers van naam. De bekendste spelers van dit moment zijn aanvallende middenvelder Tim Cahill (34) – groot geworden bij Everton – en de 41-jarige doelman Mark Schwarzer, reservekeeper bij Chelsea.

Drie keer speelden Australië en Nederland eerder tegen elkaar, in 2006, 2008 en 2009. Het waren allemaal oefenwedstrijden. Opvallend genoeg won Nederland nooit: één keer was Australië de sterkste, de overige twee eindigden gelijk.

Op het WK voetbal van 2006 in Duitsland kwam Australië uit het niets opzetten, onder leiding van Guus Hiddink. In een sterke poule met Kroatië, Brazilië en Japan bereikte het land onverwachts de achtste finales. Daarin werd het ongelukkig uitgeschakeld door de latere wereldkampioen Italië. Australië speelde volgens de zogeheten Hollandse School: aanvallend voetbal, goed positiespel en veel activiteit op de vleugels. En natuurlijk, zoals gewoonlijk, fysieke kracht, onverzettelijkheid en vechtlust. Het was een team met onvermoeibare strijders.

Er zijn veel Australische internationals die in het verleden in de Nederlandse eredivisie hebben gespeeld: middenvelder Luke Wilkshire (oud-speler van FC Twente), middenvelder Brett Holman (NEC en AZ), verdediger Brett Emerton (Feyenoord), middenvelder Jason Culina (Ajax, FC Twente en PSV), doelman Zeljko Kalac (Roda JC) en Tony Vidmar (NAC).

Het onberispelijke imago van de sportnatie Down Under liep begin dit jaar een enorme deuk op. De Australische overheidscommissie voor misdaad stelde dat er op grote schaal doping werd gebruikt. De georganiseerde misdaad bleek nauw betrokken bij de distributie van dopingproducten. Het sportgekke land raakte hierdoor in een shock.