Ineens behoort Mantia tot kanshebbers voor Sotsji

De Amerikaan Joey Mantia won in Berlijn verrassend de 1.500 meter. De voormalige inlinekampioen mikt op Sotsji.

Glunderend stond Joey Mantia in het halletje naast de ijsbaan van het Berliner Sportforum. Een paar weken geleden hooguit middenmoot in de B-groep, nu uit het niets winnaar van een wereldbekerwedstrijd op de 1.500 meter. Alle topschaatsers verslagen op het koningsnummer, de kleine Amerikaan kon zijn geluk niet op. „Dit is absoluut een doorbraak voor me”, sprak de 28-voudig wereldkampioen inlineskaten. „Mijn zelfvertrouwen is enorm gegroeid. En dat in de laatste wereldbeker voor de Spelen.”

Olympische schaatsseizoenen kennen vaak verrassingen. De Zuid-Koreaan Lee Seung-hoon die zomaar goud pakte op de tien kilometer in Vancouver. Mark Tuitert die er de 1.500 meter won. En wie voorspelde een jaar voor de Spelen van 2002 goud op de schaatsmijl voor de Amerikaan Derek Parra? Zo zullen weinigen de 27-jarige Joey Mantia uit Ocala, Florida tot de favorieten hebben gerekend voor Sotsji. Tot hij op een ijskoude vrijdagnamiddag in Berlijn voor het eerst een schaatswedstrijd won op ijs. In een knappe tijd van 1.45,80 bleef Mantia de Pool Zbigniew Brodka (1.45,83) en de Rus Denis Joeskov (1.46,14) voor. „Ik kan het nauwelijks geloven.”

Mantia werd in de schaatswereld met argusogen gevolgd toen hij in het najaar van 2011 zijn eerste slagen maakte op het ijs. Een inliner, die op rolschaatsen nog meer wedstrijden had gewonnen dan voorgangers als de Olympisch kampioenen Parra en Chad Hedrick. Dit moest wel een toekomstig schaatskampioen zijn. Met vallen opstaan maakte Mantia progressie, die vorig jaar stokte in de Amerikaanse subtop. „Op rolschaatsen ging ik gewoon harder pushen als het niet lukte, dan lukte het alsnog. Maar op ijs ging die vlieger niet op.”

Dit seizoen waren de resultaten tot en met de Amerikaanse trials bemoedigend. „Ik heb in de zomer al mijn training gericht op het makkelijk snelheid maken. Daarmee kwam ik dicht in de buurt van Shani Davis en Brian Hansen.” Maar bij wereldbeker in Calgary en Salt Lake City deed hij een flinke stap terug. Waar zijn landgenoten schitterden, was Mantia zelfs kansloos in de B-groep. „Een dag na de trials was ik ineens het goede gevoel kwijt. Het leek wel of ik nooit eerder op ijs had gestaan. Ik ben een denker. Voor de races in Calgary deed ik het in mijn broek van de zenuwen. En daarna ging het alleen maar minder.”

In Astana won Mantia vorige week plotseling de B-groep. „Het ijs is daar veel langzamer dan in Salt Lake City en Calgary. Dat past beter bij mijn techniek. Ze zeggen dat het in Sotsji nog trager is dan in Berlijn. Dat komt goed uit.” Al waakt Mantia voor hoge verwachtingen. Koen Verweij en landgenoot Hansen deden in Berlijn niet mee. Davis schaatste een ongewoon zwakke race. „Ik bekijk het stap voor stap. Ik heb ik elk geval een paar technische keys gevonden. Ik weet weer wat ik op het ijs moet doen.”

    • Maarten Scholten