‘Ik voelde me in de steek gelaten’

„Na alle ellende die we hebben gehad, ben ik best trots op hoe we het nu voor elkaar hebben. Het afgelopen jaar was supermoeilijk, vooral voor Sander. Hij is door een diep dal gegaan. Ik heb mijn best gedaan om hem te helpen en de band met hem te behouden. We zijn nu goede vrienden en daar ben ik heel blij mee.

„Toen ik hem leerde kennen was ik 21, hij 27. Ik zat nog op school, hij werkte al. Hij was – en is – een overweldigend mens. Extravert, bevlogen, iemand die snel de aandacht heeft en anderen weet te enthousiasmeren.

„De eerste jaren waren perfect, tot Sander vlak na de eeuwwisseling, behalve op mij, verliefd werd op iemand anders. Uiteindelijk heeft hij toch voor mij gekozen en zijn we nog jaren heel gelukkig geweest. Maar ik denk dat het sindsdien voor mij misschien niet meer helemaal hetzelfde was.

„Met de komst van onze oudste ontstonden er scheuren die we niet meer hebben kunnen lijmen. Ik voelde me in de steek gelaten, omdat hij naar mijn idee de verzorging van de kinderen aan mij overliet. Inmiddels weet ik dat Sander toen waarschijnlijk al depressief was, en niet mee kón helpen.

„We vonden een balans en een tijdlang is het redelijk goed gegaan, al bleef het huishouden en de verzorging van de kinderen een strijdpunt. Maar achter de schermen was mijn emmer aan het vollopen. Ik was moe en gefrustreerd van die botsingen elke dag. Toen ik stiekem begon te fantaseren over hoe het zou zijn om alleen te wonen, zonder hem, wist ik dat ik niet meer wilde.

„Sinds duidelijk is dat Sander depressief was, begrijp ik beter waarom alles zo gelopen is. Maar toen was mijn deur al dicht, en het lukt me niet meer om ’m open te doen, hoe graag ik ook zou willen dat we een gezellig en gelukkig gezinnetje konden zijn. Maar dat gaat niet meer. Het is gewoon over.”

Brigit Kooijman