Druiven van de reclassering

Harold Hamersma ontmoet een Toscaanse markies en proeft zijn duurzame wijnen.

Rood, wit en soms rosé, Annick Schreuder, 19,99 euro . De Bezige Bij.

De laatste keer dat ik een lid van de Frescobaldi-familie ontmoette, was ver van huis. Met de oude Toscaanse marchesi Ferdinando Frescobaldi reed ik een paar jaar geleden in Chili richting de vallei van Aconcagua waar wij een nieuwe biologische wijngaard van wijntycoon Eduardo Chadwick gingen bekijken. Frescobaldi raakte niet uitgesproken over wat hij onderweg zag. Tijdens onze anderhalf uur durende tocht benoemde hij elke landmark – hoe onbelangrijk ook – en scandeerde hij zijn ontdekking luidkeels door de bus. ‘Benzinepomp’, ‘spoorwegovergang’ of ‘wasserette’, klonk het dan, om eenmaal aangekomen bij het toonbeeld van sustainability zijn gidsrol te besluiten met een luid: ‘Beautiful! Beautiful!’.

Het duurzaam wijngaardenieren blijkt dermate indruk te hebben gemaakt op de Toscaanse markies dat hij het ook zelf in de praktijk is gaan brengen. En om de CO2-uitstoot te beperken, krijg ik Frescobaldi’s kijk op duurzaamheid dichter bij huis gepresenteerd, in het Amsterdamse Conservatorium Hotel. Ferdinando zelf is overigens in Italië gebleven, maar heeft zijn schoonzoon Stefano Bernini gestuurd.

Bernini vraagt aandacht voor de milieuvriendelijke maatregelen die Frescobaldi nam, tijdens een proeverij van een aantal wijnen dat door Gall & Gall in het assortiment is opgenomen. Er wordt lichter glas voor de flessen gebruikt, waardoor er minder energie en water nodig is voor de productie, zodat ook hierbij de CO2-uitstoot wordt verlaagd. De nodige energie wordt voornamelijk opgewekt via zonnepanelen. Om de goede bedoelingen kenbaar te maken voor de drinker, zijn de rode Toscane- en Chianti-wijnen te herkennen aan het Agriqualita-keurmerk.

Enkelband

Bernini begint de proeverij met een witte wijn die een enkelband had kunnen hebben: Frescobaldi blijkt het ook goed voor te hebben met de gevangenen op Gorgona. Op dit gevangeniseiland voor de Toscaanse kust kocht de firma een hectare met oude stokken van de vermentino- en ansonicadruif. En dat maakt deel uit van een door het Italiaanse ministerie van justitie toegejuicht reïntegratieplan, waarbij vijftig gedetineerden leren om daar wijn van te maken.

De eerste oogst uit 2012 is gebotteld en daarvan is men bij Frescobaldi zo onder de indruk dat enkele gevangenen na hun vrijlating kunnen rekenen op een baan. Nu dient het Gorgona-project slechts als pr-vehikel: er zijn niet meer dan een dikke tweeduizend flessen gemaakt, en die zijn al liefdevol opgevangen door de betere restaurants aan de Toscaanse kust. Om u nu naar Gall & Gall te haasten om te kijken of u de fles met de vijl kunt ontdekken, heeft dus geen zin.

Wel staan daar drie rode in de schappen. Rémole IGT Toscane 2012 bijvoorbeeld, een sappige blend van lokale held sangiovese en internationale cabernet sauvignon. Rood fruit, borst vooruit, soepel-elegant, lichtkruidig en bovendien met een aangename cassiscomponent (7,99 euro). Voorts vindt u daar ook Castiglioni uit hetzelfde oogstjaar. Dit is de basis-Chianti van Frescobaldi en die heeft wat meer te vertellen dan zijn familielid van nederiger komaf. Hier volgen diepgaandere kennismakingen met donker fruit, peperigheid en karakteristieke zuren die de boog tot de afdronk gespannen houden (10,99 euro; tijdelijk 7,99 euro met klantenkaart). Tot slot, Nipozzano, hun signature-Chianti uit het kleine, fijne, koele deelgebiedje Rufina. De 2010 biedt lekkere zoet-zure kersen, een fijne aardsheid en zweemt naar een ouderwetse lederen fauteuil met een bakje geroosterde nootjes op de armleuning. Luxe materie waar Gall & Gall maar 17,99 euro voor verlangt. Daarvoor hoeft u geen bank te beroven.

    • Harold Hamersma