Iemand mijn whizzer gezien?

Veroordeeld, verguisd en verslaafd. Mike Tyson, ooit de jongste wereldkampioen in het zwaargewicht, had niets meer in 2003. Maar de oud-bokser vocht zijn weg terug naar waardigheid.

Nu is hij echtgenoot, vader en veganist, en blikt hij achterom in de rauwe biografie Undisputed Truth, ook de titel van zijn theatershow geregisseerd door Spike Lee (4 april volgend jaar in Carré).

Tyson draagt zijn levensverhaal – opgeschreven door Larry Sloman – op aan ‘alle outcasts’ en iedereen die ‘incapabel is om liefde te ontvangen’. Want zo voelde hij zichzelf ook. Tyson wijt de aaneenschakeling van verkeerde keuzes in zijn leven mede aan een keiharde jeugd in Brooklyn, New York. Daar deelde hij zijn eerste klap uit, aan een jongen die een van zijn sportduiven de nek omdraaide.

Over Tyson is veel bekend, maar toch is Undisputed Truth onthullend, met name over drugsgebruik. Hij biecht op in 2000 en 2004 bij belangrijke gevechten in de ring te zijn gestapt onder invloed van cocaïne en marihuana. Voor de dopingcontroles gebruikte hij een ‘whizzer’, een namaakpenis gevuld met ‘schone’ urine. Dat hij in 2000 werd betrapt op het gebruik van marihuana, is volgens hem omdat hij de whizzer niet op tijd in handen had.

Tyson bekent meer. Zo had hij na zijn veroordeling voor verkrachting enkele relaties in de gevangenis, met onder anderen een hulpverlener.

Hij verdiende tientallen miljoenen en gaf ze met dezelfde snelheid uit aan uitgaan, gokken en auto’s. Ook vocht hij in het openbaar met bokspromotor Don King, met fans die om een handtekening vroegen en met een voormalige tegenstander met wie hij op straat ruzie kreeg.

Sloman heeft de anekdotes puntig opgeschreven – de ene keer pijnlijk, dan weer geestig. Tyson reflecteert en filosofeert bij elke gebeurtenis. Misschien is het niet overal de waarheid, maar toch zeker zíjn waarheid: Tyson als woeste bokser en een roekeloos mens. Undisputed Truth is aldus een volgende stap in zijn rehabilitatie.

Michiel Dekker

    • Michiel Dekker