Vastgoedkoning spant zaak aan na artikel kindersekstoerisme

Onderzoeksjournaliste Sanne Terlingen stond gisteren voor de rechter wegens haar artikel ‘Paradijs voor pedo’s’.

„Leugens, leugens, leugens. Dit is pure karaktermoord, op mij en mijn familie”, aldus de Limburgse vastgoedhandelaar Arthur Paes gisteren in de Amsterdamse rechtbank. Daar diende het door hem aangespannen kort geding tegen journaliste Sanne Terlingen. Zij had vorig jaar in twee artikelen in OneWorld en Nieuwe Revu geschreven dat Paes in Ghana werd verdacht van jarenlang misbruik van een minderjarig meisje.

Volgens Paes is dit niet waar. Volgens hem is hij nooit vervolgd en is die vervolging bovendien inmiddels gestaakt. Hij zegt in de rechtszaal dat hij veel hinder ondervindt van de aantijging. Onbekenden hebben ‘Pedo’ op zijn woning geschilderd en mensen zouden geen zaken meer met hem willen doen. Zijn advocaat: „Als iemand ‘Arthur Paes’ intikt, dan komt er toch ‘de pedoman’ te staan”.

Paes eist dat Terlingen alle artikelen van internet verwijdert, nooit meer over deze zaak schrijft, een rectificatie plaatst op de websites van betrokken bladen en op de voorpagina’s van de Volkskrant en De Telegraaf. Als de verdediging oppert dat het verwijderen van artikelen van nieuwssites en het plaatsen van rectificaties in niet-betrokken dagbladen niet in de macht van de gedaagde ligt, past Paes zijn eis aan: als Terlingen zijn naam van sociale media en haar blog verwijdert, is het ook goed. Na een ondervraging door de rechter over de hoogte en onderbouwing van de geëiste schadevergoeding van honderdduizend euro (De rechter: „Mevrouw Terlingen ziet er niet uit alsof ze over veel middelen beschikt. U begrijpt dat zij heel erg schrikt van zo’n vordering”), zakt Paes met zijn prijs naar tienduizend euro.

Om aan te tonen dat Terlingen doorlopend over Paes twittert, overlegt hij een lijst berichten van Terlingen. Haar advocaten wijzen er echter op dat het geen lijstje tweets is, maar een e-mail van Terlingen.

Volgens Terlingen heeft zij haar verhaal voldoende onderbouwd met bronnen. Ook schreef Terlingen niet dat Paes schuldig is, alleen dat een meisje aangifte tegen hem deed en dat de Ghanese zedenpolitie en het Openbaar Ministerie de zaak verder onderzochten. Het uitgangspunt dat de pers alleen zou mogen schrijven over misstanden die tot gerechtelijke vervolging hebben geleid, vinden haar advocaten te nauw: „Een journalist hoeft geen wettig en overtuigend bewijs te leveren”. Zij wijzen op de ‘boodschappersfunctie’ van de pers: de pers mag over beschuldigingen van derden schrijven zonder deze zelf te onderbouwen.

Opvallend is de ruimte die kleurrijke bijzaken krijgen in de rechtszaal, zoals de teruggave van het hoofd van de 19de-eeuwse Ghanese koning Badu Bonsu II dat op sterk water stond in Leiden; de twijfel of Paes wel echt koning van Somey is; en de auto die Paes cadeau zou hebben gedaan aan een Ghanese rechercheur.

Het gewraakte artikel ‘Paradijs voor pedo’s’ is inmiddels bekroond met twee persprijzen: de aanmoedigingsprijs van de Loep en de eervolle vermelding van de Tegel.

Uitspraak op 18 december.

    • Wilfred Takken