Trek? Hier heb je wat kaas gemaakt van tenenkaas (of bacteriën uit je navel)

Benieuwd naar de smaak van je eigen tenenkaas? Altijd al willen weten hoe camembert gemaakt van bacteriën uit je navel ruikt? Sissel Tolaas en wetenschapper Christina Agapakis zochten het uit. Zij cultiveerden bacteriën van de huid van proefpersonen en maakten daar kaas van.

Screenshot uit filmpje van Science Gallery, Trinity College Dublin

Benieuwd naar de smaak van je eigen tenenkaas? Altijd al willen weten hoe camembert gemaakt van bacteriën uit je navel ruikt? Goede kans dat je het allemaal niet wilt weten. Geurkunstenares Sissel Tolaas en wetenschapper Christina Agapakis zochten het toch uit. Zij cultiveerden bacteriën van de huid van proefpersonen en maakten daar kaas van.

Het duo vervaardigde acht “microbiologische portretten” van onder anderen “Olafur”, “Ben” en “Christina” in kaasvorm voor het kunstproject Selfmade. Het proces gaat als volgt:

“Each cheese is crafted from starter cultures sampled from the skin of a different person. Isolated microbial strains were identified and characterised using microbiological techniques and 16S ribosomal RNA sequencing. Like the human body, each cheese has a unique set of microbes that metabolically shape a unique odour.”

Tolaas en Agapakis hebben de uitstrijkjes van handen, voeten, neuzen en oksels eerst gemengd met verse, gepasteuriseerde, biologische melk en vervolgens een nachtje laten broeien bij een temperatuur van 37 graden Celsius. Het resultaat was de volgende dag al merkbaar: de wrongel bleek in elk van de gevallen een heel eigen geur te hebben.

Tolaas:

“We weten allemaal dat kaas en lichaamsgeuren met elkaar geassocieerd worden. Als je het hebt over stinkvoeten, heb je het bijvoorbeeld ook over tenenkaas.”

“We leven in een voor onze veiligheid gesteriliseerde en gezuiverde wereld. Maar zo halen we een heleboel belangrijke informatie weg, zoals geur. Misschien halen we te veel weg, ook de gezonde bacteriën.”

Voor iedereen die dit bericht vol walging opende: de kaas is niet echt bedoeld om te eten, maar vooral als food for thought.

    • Laura Klompenhouwer