Minimalistisch vakantieleed

Het is tekenend voor de fijnzinnigheid van de tragikomische Uruguayaanse debuutfilm Tanta agua dat aan het einde pas het Pixies-nummer Stormy Weather wordt ingezet.

Het stormachtige weer heeft dan een hele film lang de kans gehad om toe te slaan. Maar nu klaart het op. De vakantie die gescheiden vader Alberto met zijn twee kinderen Lu(cia) en Fede(rico) heeft gepland, valt letterlijk in het water. Het tripje naar de warmwaterbronnen van Salto wordt door regen overspoeld.

Het knappe van Tanta agua is dat hij niet inzoomt op de kleine irritaties en communicatiestoornissen die er tussen Alberto en zijn twee (bijna) puberkinderen ontstaan, maar steeds net langs het drama scheert. Het heeft iets fatalistisch. Het regent, het zwembad is gesloten, het vakantiehuisje te klein. Het kan bijna niet erger. En toch vinden deze drie een modus om de verveling en de vervreemding te bestrijden.

Tanta agua is typisch zo’n minimalistische, contemplatieve film die zonder de steun van internationale coproducties en festivals nooit in het buitenland zou zijn uitgebracht. Voor liefhebbers van eerdere Uruguayaanse films als Gigante en vorig jaar het geraffineerde ook al om de gevolgen van een scheiding handelende 3 (Très). Allemaal films over mensen die samen zijn, en toch alleen. Dat geeft je als toeschouwer een extra eenzaam gevoel. En een snippertje troost.

Dana Linssen

    • Dana Linssen