Is Sint een werkgever of een goedheiligman?

Menno Tamminga

Sint wil zich nergens mee bemoeien, maar de discussie begint ’m te vermoeien. Moeten de lonen omhoog, of toch maar niet? Sint vroeg ’t aan zijn Rekenpiet.

Dat hangt ervanaf, zei Piet, wie u bent. Voelt u zich werkgever en een echte vent, dan zegt u nee, want goed is goed genoeg,

wie meer wil, gooit z’n carrière maar over een andere boeg

Maar als u zegt: ik ben de goedheiligman, die nooit met lege handen een winkel uitkwam, roep dan Ton Heerts en Bernard Wientjes bijeen,

wie hogere lonen wil, kan niet om hen heen.

Sint kijkt verrast. „Maar wat is mijn verhaal?” Simpel, zegt Piet: eis een tafel en een collecteschaal. Een tafel? Ja, een onderhandelingstafel voor drie, en sluit een cadeau-akkoord. Ziet u wat ik zie?

Sints ogen lichten op: ik zie een idee met ballen! Sociaal akkoord, woonakkoord, nu gaat Sint knallen. Dag Kerstman, dag paashaas, mompelt hij.

Mijn cadeau-akkoord, daar komt niemand voorbij.

We gaan erop af, Rekenpiet! Bel die twee, en sms Asscher, die moet ook mee. We trekken Nederland met cadeaus uit het slop,

al ben ik paaps tot m’n tenen, ik reken op Arie Slob.

Denk ook aan Van Geest en ’t CPB, waarschuwt Piet zij rekent – anders pikt Den Haag ’t niet, want Nederland zwelgt in z’n rituelen en gebruiken:

SER, overleg, consensus, OR – waag ze niet te ontduiken.

En of ik dat weet, zucht de Sint. Dat bod van Carlos... Niet slim. Als van een klein kind. Wel slijmen bij Kamp, maar ook KPN bedreigen,

en voor mij als belegger was d’r geen cent extra te krijgen.

Práten, práten, klaagt Sint, dat doen ze hier veel, maar van hun triple A-status is nu niks meer heel. Harder werken is, zeg maar, hier niet hun ding, Nederland zakt, maar Spanje koerst op een hogere ra-ting.

Sint foetert nog wat, over werk, bijstand en WW. Werkt Piet flex, of in ’n echte baan? Of alle twee? Sint mijmert over strategie en vergezichten,

over nieuwe avonturen en alleen nog digitale gedichten.

Stop dat dromen Sint, zegt Piet hardop. Wij moeten het dak op, en u naar de top. Maar die collecteschaal, Piet, wat moet ik daarmee? Vullen, zegt Piet. Poen. Pegels. Dat is het idee.

Onze kas wordt steeds leger, de kredieten zijn op,

zonder Wientjes & Co wordt die cadeautop een flop.

Da’s in de pocket, zegt Sint, dat geld is okay. Ik mik op hun trots, hun eer, ze doen allemaal mee. Ik zeg tegen hen: jullie vormen de hoogste rangen?

Geld telt. Het is beter te geven dan te ontvangen.

Maarten Schinkel en Menno Tamminga dichten in deze column eens per jaar over economische ontwikkelingen.