Comme des Garçons komt naar Nederland. Adrian Joffe legt uit waarom

Crisis of niet, het ene na het andere grote internationale modehuis begint een winkel in Amsterdam. Zo ook het Japanse avant-gardemerk Comme des Garçons. Zaterdag gaat in de Prinsenstraat een zogenaamde Comme des Garçons Pocket open, een winkeltje waar je allerlei dingen kunt kopen „die je meteen in je zak kunt steken”, vertelt Adrian Joffe (60) telefonisch vanuit New York. De in Zuid-Afrika geboren linguïst Joffe is directeur van Comme des Garçons International én echtgenoot van Rei Kawakubo, de 71-jarige ontwerper achter het merk.

Waarom Amsterdam?
„Dat is eigenlijk organisch gegroeid. We hebben hier een kleine, vaste groep fans. Vroeger werden we verkocht bij Reflections in P.C. Hooftstraat, en nu onder meer bij mannenmodewinkel Cowboys2catwalk in de Utrechtsestraat– de beste naam voor een winkel die ik ooit heb gehoord. De eigenaar, Bart de Groot, wilde graag een Pocket beginnen, dus zijn we naar Amsterdam gekomen en hebben we een paar panden bekeken. De Prinsenstraat is een heel charmante straat. In het centrum, maar nog niet zo druk.”

Wat voor kleine dingen kun je kopen in de winkel?
„Parfums, T-shirts uit de Play-serie (met de bekende en veel nagemaakte harten met ogen erop, red), portemonnees. Comme des Garcons heeft nu zestien lijnen. De prêt-à-porter is maar voor een kleine groep. Dit soort dingen hebben we nodig om die te kunnen betalen.”

Laatst was een grote groep Nederlandse ontwerpers voor een cultureel project in China. Ik hoorde dat ze allemaal een portemonnee van Comme des Garcons bij zich hadden.
„Voor een bepaalde groep mensen is het echt een token geworden. Ik denk omdat het geen typisch luxeproduct is. Ik ben er tien jaar geleden mee begonnen. Ik wilde de internationale tak minder afhankelijk maken van het hoofdkantoor in Tokio. Zo is ook Shirt, de overhemdenlijn begonnen. De shirts worden in Frankrijk gemaakt, de portemonnees in Spanje.”

Wat was u eerder, de echtgenoot van mevrouw Kawakubo of haar zakenpartner?
„Ik was in Japan voor mijn studie. Mijn zusje woonde daar ook en had een modebedrijfje, en ik hielp haar af en toe. Zo heb ik Comme des Garcons leren kennen. Ik ging er eerst werken, en heb haar toen beter leren kennen. Ik werk er nu 26 jaar.”

U wordt wel gezien als degene die de ontwerpen van uw vrouw na afloop van de show ‘vertaalt’ voor de pers.
„Ze zegt altijd: ‘Ik werk heel hard aan mijn ontwerpen, ik hoef ze niet ook nog eens uit te leggen.’ Voor veel mensen is haar werk moeilijk te begrijpen, maar voor mij is het duidelijk nu, al heb ik dat ook moeten leren. Wat ik aan haar bewonder, is dat ze ooit besloten heeft dat ze nooit iets laat zien dat al eerder is gedaan, en daar houdt ze zich aan. Ze is wat dat betreft geen millimeter veranderd.”

Uw vrouw wordt gezien als een ‘ontwerpers-ontwerper’, een modeontwerper die collega’s inspireert. Het valt me op dat ontwerpers als Marc Jacobs ook gewoon toegeven dat ze naar haar kijken.
„Ja, dat is heel uitzonderlijk. Het ontroert mij zeer.”

Comme des Garçons, voorjaar 2014. Foto: Peter Stigter

Comme des Garçons Play

Een portemonnee

    • Milou van Rossum