Zij heeft mijn blik gevangen. Zo’n argwanende blik van: ‘Wat motte?’

Huub Stapel speelde zaterdag voor Willem I en donderdag voor Sint. De moordlustige.

‘Het is een beetje als Sinterklaas spelen. Ook in uniform’, zegt acteur Huub Stapel (Tegelen, 1954) over zijn rol van koning Willem I. Zaterdag moest hij een dag lang optreden als de 19de-eeuwse koning bij de manifestatie 200 Jaar Koninkrijk. Donderdag is hij weer op televisie, in de horrorfilm Sint uit 2010.

Willem I.

„Het was een evenement mét optredende artiest. Ik moest zijn landing in Scheveningen in 1813 naspelen en ’s avonds de proclamatie voorlezen. Ik weet eigenlijk niet zoveel van Willem I. Ja, strenge man, verlicht despoot, de koning-koopman, die Nederland als zijn eigen bedrijf zag. Ik lijk een beetje op een bekend schilderij van hem. Ik denk dat ze me daarom hebben gekozen.”

Over schilderijen gesproken. U moest zaterdag ook zelf poseren, in ‘Sterren op het doek’ bij MAX.

„Eén schilder sprong eruit. Die bleef me ook aankijken. Ik mocht het schilderij meteen mee naar huis nemen. Zij heeft mijn blik heel goed getroffen. Zo’n argwanende blik van ‘Wat motte?’”

En u bent weer te zien als de moorddadige Sint.

„Mijn genre is het niet, maar toch erg geestig. Dat is mijn enige zwijgende rol. Ik zeg geen woord in die hele film. Ik heb alleen een lachje: ‘haha’ en hoho’. Dat was het.”

Er was toen toch een relletje? Een andere regisseur wilde de filmposter laten verbieden omdat de kinderen er van zouden schrikken.

„Ja Johan Nijenhuis. Mafketel, lul de behanger, stuk schijt. Geen kind die ervan schrok, alleen hijzelf misschien, met zijn zieke kop. Terwijl zijn serie Verliefd op Ibiza veel schadelijker is voor de jeugd. Met die derderangs kutacteurs.”

Wat doet u verder deze december?

Ik sta in het theater met Carnage (God van de slachting), een toneelstuk over twee echtparen die een vechtpartij tussen hun kinderen komen uitpraten. Verder komt Hemel op aarde uit, een coming-of-age-film in Limburgs dialect, over een gelovige jongen die verliefd wordt op een meisje, dat ziek wordt. Ik speel meneer pastoor, die de jongen op het rechte pad moet houden.

Weer een katholieke leidsman.

„Maar deze houdt zijn handen thuis. Althans, hij laat zijn hand net iets te lang op het achterhoofd van een kind liggen. Dat heb ik er zelf bij bedacht.”

Wilfred Takken

Sint, donderdag RTL 7, 22.05-23.45