Sleutelrol voor Indiase landbouw

Twee keer eerder ketste een WTO-akkoord af op subsidies die India aan zijn landbouw verstrekt om armen te voeden.

India is het grootste struikelblok op weg naar het eerste wereldwijde handelsverdrag sinds de oprichting van de Wereldhandelsorganisatie in 1995. Dat zeiden teleurgestelde onderhandelaars die tot gisterochtend vruchteloos werkten aan een tekst die voor alle 159 lidstaten acceptabel was. Nu moeten de Handelsministers op Bali alsnog flink aan de bak.

Het heikele punt is voedselzekerheid. India koopt al jarenlang tegen hoge prijzen met name graan en rijst van zijn boeren, om die tegen lage prijzen te verspreiden onder zijn burgers. Onlangs werd dit program uitgebreid tot twee derde van de bevolking, het deel van India’s 1,24 miljard zielen dat onder de armoedegrens leeft (2 dollar per dag). Volgens de conceptafspraken zou de WTO India wegens die subsidies sancties moeten opleggen.

India wil van die sancties worden vrijgesteld. Minister van Handel Anand Sharma wees er gisteren op dat ontwikkelde markten als de VS en de EU boter op hun hoofd hebben. De enorme subsidies die zij aan hun agrarische sectoren verstrekken, is niet eens onderwerp van discussie, zei hij.

In 2005 (Hong Kong) en 2008 (Doha) liepen de onderhandelingen voor een wereldwijd vrijhandelsverdrag op hetzelfde punt stuk. Volgens sommige analisten zal een nieuwe mislukking de nekklap betekenen voor de WTO. India loopt het risico daar net als in 2005 en 2008 de schuld van te krijgen. Maar dat lijkt India niet te deren. „Wat wij onze armen geven […] is voor India heilig en niet onderhandelbaar”, aldus Sharma.

Voor de Indiërs is dit geen machtsspel, maar een strijd om mensenlevens. De snelle Indiase economische ontwikkeling die wordt gedreven door een hooggekwalificeerde dienstensector, deed het aantal miljardairs en warenhuizen exploderen, maar heeft dagloners, keuterboertjes (50 procent van de bevolking) en laagopgeleide stedelingen weinig gebracht. Ondervoeding zou zo’n 230 miljoen Indiërs treffen en waardoor jaarlijks bijna 1,3 miljoen kinderen zouden sterven. Dat is de ratio achter India’s opstelling.

    • Joeri Boom