Nick Cave maakte volgens de Nederlandse critici de plaat van het jaar

Nick Cave & The Bad Seeds maakten met Push the Sky Away het allerbeste album van dit jaar. Dat vinden althans de verzamelde popcritici van Nederland. Veteraan Nick Cave troefde onder andere Yeezus himself Kanye West en Arcade Fire af.

Nick Cave met zijn Bad Seeds op de afgelopen editie van Lowlands. Foto ANP/ Ferdy Damman

Nick Cave & The Bad Seeds maakten met Push the Sky Away het allerbeste album van dit jaar. Dat vinden althans de verzamelde popcritici van Nederland. “Met een ruime voorsprong”, volgens muziektijdschrift OOR, dat het jaarlijkse eindejaarslijstje vandaag publiceerde. Veteraan Nick Cave troefde onder andere Yeezus himself Kanye West en Arcade Fire af.

De top vijf volgens de vaderlandse popjournalisten, muziekbloggers, radiomakers en concertprogrammeurs:

1. Nick Cave & The Bad Seeds - Push The Sky Away

http://youtu.be/DbGJgrBsgng

Hij heeft dit jaar wel indruk gemaakt in Nederland, Nick Cave. Voor het eerst in vijf jaar kwam hij met zijn Bad Seeds weer met een nieuw album - Dig, Lazarus, Dig!!! uit 2008 was het laatste werk. Het was de vijftiende plaat in totaal voor de 57-jarige Australiër. En misschien wel een van zijn beste, zo oordeelde (vier uit vijf ballen) ook onze recensent Jan Vollaard in februari, die schreef dat de band “subtieler voor de dag komt dan ooit”. Ook internationaal was er veel lof. Gezaghebbende muziekwebsite Pitchfork schreef dat hoewel het al Caves vijftiende album was, het net zo goed zijn eerste had kunnen zijn.

Ook zijn liveoptredens in Nederland vielen in de smaak. Op Lowlands gaf hij een memorabele afsluitende show in een halflege Alpha-tent - volgens Vollaard “het meeste intense popconcert van het jaar”- en ook in de Amsterdamse HMH overtuigde hij. Vollaard was ook daarbij en vond het net niet briljant:

“Het concert schoot alle kanten op en miste precies het beetje concentratie dat nodig was om het briljant te maken.”

2. Kanye West - Yeezus

http://youtu.be/D0QcxWPB59o

Met alle media-aandacht voor Kanye die werkelijk waar niets met puur zijn muziek te maken had (de baby, Kim Kardashian, zijn kledinglijn, zijn vete met Jimmy Kimmel), zou je bijna vergeten dat hij dit jaar een alom gewaardeerd album afleverde. Hij vindt zichzelf dan wel echt heel erg goed, veel recensenten zijn het wel met hem eens. Het was niet hetzelfde briljante werk als zijn gelauwerde ‘My Beautiful Dark Twisted Fantasy’ uit 2010, maar het was een prima plaat. Vond ook onze recensent Saul van Stapele, die het album vier ballen gaf:

“West schetst zijn onthechte beelden met intensiteit. Ze hebben een spanning, dubbele lading en urgente energie die zeker bij mainstreamhiphop vaak wordt gemist. Met Yeezus brengt Kanye West voor de zesde keer een hoogstaand album uit dat de tongen losmaakt en vol boeiende ideeën en details zit. Zes uit zes; het is een ongekende reeks voor popartiesten in elk genre.”

3. Arcade Fire - Reflektor


Arcade Fire - Reflektor on MUZU.TV.

De Canadese mannen en vrouw van Arcade Fire wisten dit jaar genoeg hype te creëren rond hun nieuwe album. Van ‘mysterieuze’ graffiti op muren tot een nepbandnaam (‘The Reflektors’) en intieme verrassingsoptredens tot een heuse interactieve video voor eerste single ‘Reflektor’. Het album was net zo ambitieus als de mediacampagne die eraan voorafging. Een dubbelconceptalbum met een heel dansbare, discoachtige kant en een wat weemoedigere. Recensenten waren niet onverdeeld lyrisch. Onze recensent Vollaard was dat wel en noemde het een meesterwerk (vier ballen):

“Een ambitieuzere popplaat is nauwelijks denkbaar. Het brengt Arcade Fire naar een nieuw plateau nu ze ontstijgen aan hun van hemel naar hel slingerende bombast en er een boeiend, veelkleurig meesterwerk uit de as rijst.”

4. Arctic Monkeys - AM

Er is nog maar weinig terug te zien van de Britse broekies die in 2005 ‘I Bet That You Look Good on the Dancefloor’ zongen. Ze zijn volwaardige, volwassen rockband geworden. Onze recensent Jan Vollaard noemde hun vijfde album AM een nieuwe mijlpaal in het inmiddels al elfjarig bestaan van de band, een album zonder zwakke punten:

“Elf jaar na het debuut is Alex Turner uitgegroeid tot een inventief en oorspronkelijk rockdichter, die eer betoont aan zijn held John Cooper Clarke met een op muziek gezette versie van diens gedicht I wanna be yours. Sterke songs als het puntige Snap out of it en de prachtige ode aan de helende werking van muziek Mad sounds maken AM een album zonder zwakke punten. Arctic Monkeys bereiken een nieuwe mijlpaal in het elfjarig bestaan met muziek die toegankelijk en uitdagend tegelijk is.”

5. Daft Punk - Random Access Memories


Daft Punk - Lose Yourself to Dance on MUZU.TV.

Nee, dít was pas een hype. ‘Het internet’ werd al gek bij de aanblik van de twee robothelmen van het Franse producersduo, die ze vrijwel nooit af doen. Guy-Manuel de Homem-Christo en Thomas Bangalter hoefden eigenlijk maar weinig te doen. Zo maakten fans op basis van een heel korte preview van de grijsgedraaide single Get Lucky een heel nummer, waarvan vervolgens gesuggereerd werd dat dat het echte nummer was. Dan was er nog de supergeheime luistersessie voor de muziekpers. Ze mochten de plaat luisteren, maar o wee als ze er iets over zeiden. Deden ze dat wel, dan kregen ze een boete van 10.000 euro per ‘overtreding’, wat dat ook precies mocht inhouden.

En de muziek zelf? Daar werd overwegend heel positief op gereageerd. Onze recensent Saul van Stapele sprak van een “ode aan het vakmanschap van muzikanten van voor de digitale revolutie”:

“Daft Punk maakte ditmaal geen album dat de weg wijst naar de toekomst, maar juist naar het verleden.”

Wat valt verder nog op?

Relatief weinig vrouwen, laten we dat eerst noemen. Laura Marling is de hoogst genoteerde op plaats 19. Janelle Monáe volgt op plaats 25, Roos Rebergen (met Torre Florim) op 26 en de all female punkband Savages sluit de top 30 af.

En de Nederlandse inbreng? Jacco Gardner staat keurig op een zesde stek met zijn debuutalbum, waar ook Pitchfork positieve dingen over te schrijven had. En de eerdergenoemde Torre Florim (De Staat) en Roos Rebergen. Maar dat was het wel.

In het lijstje ten slotte veel ‘kleinere’ artiesten, maar ook enkele grote, gevestigde namen, die met veelgeprezen albums kwamen dit jaar. Wat te denken van Queens of the Stone Age, The National, Franz Ferdinand, Boards of Canada en Vampire Weekend.

De rest van de top 30. De individuele jaarlijstjes staan deze maand in OOR.
6. Jacco Gardner - Cabinet Of Curiosities
7. Atoms For Peace - Amok
8. Parquet Courts - Light Up Gold
9. The National - Trouble Will Find Me
10. Kurt Vile - Wakin On A Pretty Daze
11. Unknown Mortal Orchestra - II
12. James Holden - The Inheritors
13. Moderat - II
14. Mikal Cronin – MCII
15. Disclosure - Settle
16. Franz Ferdinand - Right Thoughts, Right Words, Right Action
17. Bill Callahan – Dream River
18. Jagwar Ma - Howlin
19. Laura Marling - Once I Was An Eagle
20. Vampire Weekend - Modern Vampires Of The City
21. Boards Of Canada - Tomorrow’s Harvest
22. Phosphorescent - Muchacho
23. Gregory Porter - Liquid Spirit
24. Queens Of The Stone Age - …Like Clockwork
25. Janelle Monáe - The Electric Lady
26. Torre Florim & Roos Rebergen - De Tweede Speeldoos
27. Deerhunter - Monomania
28. Ásgeir - In The Silence
29. Jonathan Wilson - Fanfare
30. Savages - Silence Yourself

Een Spotify-lijstje met de top 30 van dit jaar:

    • Frank Huiskamp