Murray Perahia wijdt de nieuwe Steinway in met heerlijke Mozart

Murray Perahia is als weinig andere pianisten geliefd in het Amsterdamse Concertgebouw. Daar had hij tien jaar geleden een Carte Blanche-serie, nu mocht hij de nieuwe Steinway inwijden tijdens een concert met louter klassieke toppers van de Londense Academy of St. Martin in the Fields, waarvan hij eerste gastdirigent is. Mozart en Bach klonken onder zijn handen op de prachtpiano, die er zichtbaar van glansde en glom.

De opening was het perfect gekozen Moz-Art à la Haydn (1977) van Schnittke – een capricieuze en theatrale collage van fragmenten Mozart en Haydn. Van de laatste klonk tot slot zijn Londense Symfonie nr. 94 ‘Surprise’ of ‘Met de paukenslag’.

Perahia werd onder andere beroemd met zijn zelf gedirigeerde Mozart-opnamen bij het English Chamber Orchestra: Weens classicisme met een verleidelijk zweempje romantiek. Nu klonk het Pianoconcert nr 20 KV 466 met gespierde dramatiek en elegantie. Het was Sturm und Drang, die verre bleef van de romantiek. Ook in het heerlijke Andante was het tempo hoog, te hoog voor het laten overslaan van vonken van speelplezier of het veroorzaken van vervoering. Bovendien was de klank van de Academy hier hel en nogal vlak.

In het Klavierconcert in G gr. BWV 1054 van Bach – door Perahia nogal rechttoe rechtaan gespeeld maar met een leuk ritmisch loopje tegen het slot – was de orkestklank wat zachter en ‘authentieker’. Dat was ook het geval in de Haydn-symfonie – met veel contrasten onderhoudend en plezierig.

Kasper Jansen