Bestseller en filmhit ook op toneel een geloofwaardige familietragedie

Van beroemd boek naar filmhit naar toneelstuk: kan de toeschouwer van de voorstelling De Passievrucht (1999) naar de roman van Karel Glastra van Loon nog argeloos zijn? De veertigjarige hoofdpersoon Armin (Victor Reinier) ontdekt na de dood van zijn vrouw dat zijn dertienjarige zoon niet de zijne is. Wie is dan de vader? Gaandeweg het verhaal legt hij de verdenking bij elke man die ooit in de nabijheid van zijn vrouw verbleef. Een spannend thema, dat in 1887 al werd aangeroerd door de Zweedse toneelschrijver August Strindberg in het stuk De Vader.

In de regie en toneelbewerking door Ignace Cornelissen blijft het verhaal met zijn talloze wendingen en krachtig volgehouden plotlijn intact. Het sobere decor stelt, op symbolische wijze, een half afgeschilderd interieur voor. Hoofdrolspeler Reinier vertolkt geloofwaardig zijn preoccupatie. Hij sleept zelfs de ingewijde toeschouwer mee langs al zijn nachtmerries en waanbeelden. Tegenspeelster Oda Spelbos als zijn nieuwe vriendin troost met kleine gebaren en tedere blikken Armin in zijn dooltocht. Innemend is de rol van de jongen Bo (Baue van Leyden) die de zware theatertaak heeft te ontdekken dat hij een andere vader heeft dan hij dacht. Bedremmeld en ook begripsvol leeft hij mee met Armin.

De tragiek van het niet-weten tast uiteindelijk elk personage aan. Zelfs de overleden moeder Monika (Sandra Mattie) spreekt vanuit het dodenrijk tot Armin; deze flitsen naar het verleden zijn knap geregisseerd en gespeeld.

Kester Freriks

    • Kester Freriks