Sven kwam om te winnen, dus won hij

Sven Kramer kent een vlekkeloze voorbereiding op de Winterspelen in Sotsji Hij levert het hele seizoen al topprestaties

Redacteur schaatsen

Niet toegeven aan irritaties, omdat de wedstrijd in Astana is in plaats van het eigen Heerenveen. Niet klagen over vijf uur tijdsverschil, ook niet terwijl je net terug bent uit Noord-Amerika, acht uur de andere kant op. Sven Kramer reisde vrijdag naar Kazachstan om daar gisteren de tien kilometer te winnen. Dus won hij de tien kilometer. En pakte hij genoeg punten om straks op de Spelen van Sotsji zeker te zijn van een startplaats in de laatste twee ritten op de langste afstand. „Klus geklaard”, zei hij na afloop tegen de NOS.

Vier jaar geleden, in de aanloop naar de vorige Winterspelen, zat Kramer al in het vliegtuig van Salt Lake City naar Nederland toen hij hoorde dat concurrent Enrico Fabris daar de vijf kilometer had gewonnen in de tweede tijd ooit: 6.06,06. Weer een rotgevoel. Uitgerekend in de wedstrijd die hij oversloeg om zich te sparen werd ineens snel gereden, veel sneller dan de 6.11,11 waarmee de Fries zelf een week eerder nog de beste was in Calgary.

En zijn voorbereiding op Vancouver liep toch al niet op rolletjes. Met koorts in het lijf dwong hij zichzelf in november in Thialf al veel te diep te gaan, om op de vijf kilometer zijn ongeslagen status te behouden. Dolde hij vervolgens Bob de Jong even later ouderwets op de tien kilometer bij de wereldbeker in Hamar („gekke Bob”). En toen was daar in Salt Lake City ineens weer die onpeilbare Fabris, die hem eerder al eens het wereldrecord had ontfutseld. Onzekerheid, stress.

Hoe zorgeloos was het geweest in 2006, toen hij in de aanloop naar de Spelen van Turijn de wereldtop bestormde. Rookie Kramer deed wat hij wilde. Dat wereldrecord in Salt Lake City, toen hij vanuit kansloze positie ploeggenoot Carl Verheijen versloeg met een slotronde van 28,1 seconde! Maar in Turijn moest hij op de vijf kilometer genoegen nemen met zilver, achter de Amerikaan Chad Hedrick. Na een val in de ploegachtervolging mislukte de tien kilometer (zevende). Ach, hij was pas 19. Les geleerd, nog kansen genoeg.

De zomer na de olympische winter zette Kramer een grote stap. Om vervolgens jaar na jaar alles te winnen wat hij wilde. Nationale titels, wereldbekers, EK en WK allround, WK afstanden. Wereldrecords, meesterwerken op de vijf kilometer, van Berlijn (november 2006) tot Hamar (2009). „Sven is waarschijnlijk de beste schaatser aller tijden”, sprak zelfs de Amerikaanse schaatslegende Eric Heiden vol bewondering op de Richmond Oval, een paar dagen voor de start van de Spelen. Drie keer goud was zeker, vier keer (1.500 meter) mogelijk.

Naar buiten toe speelde Kramer zijn rol van ongenaakbare heerser graag mee. Maar hij twijfelde. In de loop der jaren werd het winnen er niet makkelijker op. Vooral Bøkko pushte hem op de vijf kilometer tot de limiet. Zijn lichaam, vooral de rug, werd ook al niet fitter. Zie hem tobben met de 1.500 meter. Kampen met de druk. De reclamecampagnes konden zo worden uitgerold na Svencouver. Alleen nog even winnen. Maar na het goud op de vijf kilometer volgde ‘De Foute Wissel’ op de tien en een mislukte ploegachtervolging.

Ongenaakbaar

Kramer knakte, reed een jaar geen wedstrijden en keerde pas in de herfst van 2011 voorzichtig terug. Vrij snel was hij weer de beste. Maar meer gedoseerd dan voorheen. Niet meer alles rijden en winnen, doelen uitkiezen en toeslaan. En niet meer zo superieur als voor Vancouver. Zelfs vorig seizoen verloor hij op de tien kilometer bij de WK afstanden in Sotsji nog van Jorrit Bergsma.

Maar dit seizoen is Kramer vanaf de start weer ongenaakbaar. Geen stress over reclames of ongeslagen status. Ontspanning troef in de TVM-ploeg. En op vooraf uitgekiende momenten topprestaties. Bij de NK afstanden, bij wereldbekers in Calgary en Salt Lake City. En gisteren in Astana, waar hij olympisch kampioen Lee Seung-hoon na zes kilometer het nakijken gaf en eindigde met acht rondjes in de 30 seconden. In zijn derde olympische campagne is Kramer (27) gelouterd.

Op naar een trainingskamp in het Italiaanse Collalbo, volgende halte in zijn tot nu toe vlekkeloze voorbereiding op Sotsji.