Daten met Mensen Ons Soort

Datingsite The Inner Circle werkt met een streng selectiebeleid. Wat is de aantrekkingskracht van zo’n besloten gemeenschap? Norbert Pek meldde zich aan.

Een bulldozer aan het werk bij een kolenmijn in Kentucky. 40 procent van de uitstoot van CO2 in de VS komt door kolen. Het is de meest vervuilende energiebron. Foto AFP

Ik hoor voor het eerst over The Inner Circle van een vrijgezelle vriend. Hij bezoekt sinds kort datingsites. De meerderheid, ach, wat zal hij ervan zeggen, maar The Inner Circle, dat is anders. Beter vooral. Hij vertelt dat de site, die een jaar bestaat, haar leden streng selecteert op uiterlijk en beroep. Je kunt alleen worden uitgenodigd door huidige leden, maar dan nog kan een moderator je afwijzen. Over de toegelaten dames is hij erg enthousiast: er zitten ontzettend mooie exemplaren bij, ze zijn reislustig en hebben leuke banen, ook in de creatieve sector. „Er zitten zelfs actrices tussen”, zegt hij met enig ongeloof. De site heeft ook een netwerkgehalte: vind je geen nieuwe liefde, heb je er in ieder geval een contact bij. De leden komen voornamelijk uit Amsterdam.

Nou wil ik nog lang en gelukkig bij mijn vriendin blijven, maar ik kan niet ontkennen dat The Inner Circle een bepaalde aantrekkingskracht heeft. Terwijl ik me afvraag waar die vandaan komt, moet ik denken aan De verborgen geschiedenis van Donna Tartt. Nadat ik dit boek las, wilde ik ook bij een groep horen die zich onderdompelde in Griekse diepzinnigheden. In de popcultuur wordt vaker met groot succes gebruik gemaakt van geheimzinnige besloten gemeenschappen. In Fight Club slaan de leden elkaar vrolijk verrot. The Skulls gaat over een elitaire studentenorganisatie waarmee je in Harvard kan komen. In Eyes Wide Shut heeft een gezelschap een gemaskerde orgie. Het werkt, want kijkers en lezers zijn nieuwsgierig naar secret societies. Vanwege de geheimzinnigheid en de afwijkende manier waarop ze functioneren. Misschien dat The Inner Circle daarom prikkelt. Maar wat stelt het precies voor?

Een bevriend lid stuurt me een uitnodiging. Ik meld me aan met eigen foto en vermelding van mijn journalistieke werk, ondanks mijn angst dat nieuwsgierige wijsneuzen per definitie worden geweerd. Ik kom ook nog eens uit Utrecht, al heb ik gelogen door Amsterdam te selecteren, de enige Nederlandse mogelijkheid in het internationale keuzemenu.

Het wachten begint. In mijn fantasie doet een ploeterende geheime commissie er dagenlang over om mijn profiel te dubbelchecken, waarna de duim misschien omhoog gaat en ik me uitverkoren mag voelen. In de praktijk duurt het tien minuten voordat ik word toegelaten.

Het is niet de standaard gang van zaken. Ik spreek Inner Circle-lid Liam (30), die een volle week moest wachten. Dat werkt beter. „Je voelt je toch speciaal”, geeft hij toe. „Je hoort bij een bepaalde club. Ik heb me ook aangemeld omdat het exclusief is. Eigenlijk heb ik niets met online dating.”

Knap, sportief en rijk

Ik speur de site af. Veel van de ‘beschikbare’ dames zien er inderdaad mooi uit. Ze zijn vooral afkomstig uit de medische wereld, de media en hogere plekken in het bedrijfsleven. Uit de korte profielen spreekt een voorliefde voor New York, Berlijn en lbiza. Liam: „Op de profielfoto’s ontdek je een ritueel. Het zijn vrouwen met blond haar op reis met een drankje in hun hand. Ik noem het jetsetcocktailvrouwen.”

De site wil dat je minstens tien vrouwelijke leden anoniem liket. Alleen als de like wederzijds is wordt de identiteit van beide bekendgemaakt. Ik like het minimale aantal, maar de veertien dames die mij liken blijven anoniem: er is geen match. „Dat systeem werkt niet”, vertelt Inner Circle-lid Ilse (35). „Het gaat om de privéberichten. Gelukkig laat de site wel standaard zien wie je profiel bezoekt.”

Ilse werd bij een tweede poging toegelaten tot The Inner Circle. Ze zat kort op Lexa, maar dat beviel niet. The Inner Circle wel. Ze heeft één date gehad en de tweede komt eraan. „Veel mensen hebben dezelfde favoriete kroegen en restaurantjes als ik. Ze hebben een gelijksoortige achtergrond. Ja, hier zitten meer krenten in de pap.” Ze plaatst wel een kanttekening bij de originaliteit van de mannelijke profielfoto’s. Ilse: „Ze hebben een foto waar ze mooi opstaan, eentje waar ze sportief opstaan en eentje waar ze op een boot aan het varen zijn. Ze laten zien dat ze knap, sportief en rijk zijn. Daar zoek ik niet echt naar.” Janne (31) juist wel. Ze voelt zich thuis op The Inner Circle: „Ik kan wel zeggen dat ik ertussen pas. Iedereen ziet er goed uit en heeft een goede baan, net als ik.”

De dates van de leden die ik spreek ontstaan na het heen en weer sturen van enkele privéberichten. Men wil vrij snel weten wat voor vlees ze in de kuip hebben. De afspraken vinden grotendeels plaats in de kroegen die als ‘hotspots’ op de site staan: hippe Amsterdamse plekken als Hanneke’s Boom, Bar Brandstof en Café Lux. Eigenlijk daten de leden op plekken waar ze elkaar sowieso al konden treffen.

Geen dekseltje, maar hetzelfde potje

Toch: als ik langer op The Inner Circle rondkijk, begint iets te wringen. Niet het verhevene, want de leden pronken zelden met hun lidmaatschap. Maar het is er zo ontzettend blank. „Ik weet niet of veel gekleurde mensen worden afgewezen”, zegt Ilse. „Maar zonder racistisch te zijn, ik val niet echt op negers.” Eigenlijk heeft The Inner Circle hetzelfde grotendeels blanke publiek als de ‘hotspots’ waar leden elkaar treffen. Het deed me denken aan het nieuwsbericht dat alleen knappe mensen bij het raam worden gezet van chique Parijse restaurants Georges en Café Marly. En aan de onderzoeksuitkomst dat mooie mensen meer kans maken bij sollicitaties. Ja, The Inner Circle heeft iets politiek incorrects. Maar is daarom realistisch: veel potjes zoeken geen dekseltje maar een potje dat er precies hetzelfde uitziet. Genoeg mensen willen homogeniteit. Toch is het begrijpelijk als Liam zijn twijfels uit: „Ik mis wat gekkigheid. Velen hebben hetzelfde profiel. Het is heel Amsterdams en wat pretentieus. Dat ben ik niet. Ik voel me hier best een buitenbeentje.”

Als ik me voorgoed afmeld, verbaas ik mezelf over mijn tegenzin de selecte club te verlaten. The Inner Circle heeft mijn ijdelheid aangewakkerd. Het is is niet mijn gemeenschap, maar toch: de profielfoto’s waren mooi, het was exclusief en ik zat erbij.