Seks in China

Achtergrond

In China is een seksuele revolutie gaande. Met seksshops, porno en versiercoaches. Het brengt de Partij niet in gevaar, dus Chinezen mogen zo veel vreemdgaan als ze willen.

tekst Oscar Garschagen

foto chinafoto press

Een spermacel met een speels staartje wurmt zich omhoog naar de zon in het logo van Powerful Sexshop in Sanlitun, de ambassade- en uitgaanswijk van Beijing. In de winkel met pastelkleurige muren rangschikt Ma Jiajia (23), de jongste seksshopeigenaresse van China, op een fallusvormige tafel vibrators van Zweedse en Japanse makelij naast de dildo’s in de vorm van bananen, wortels, rode pepers, peren en aubergines.

„Inderdaad, je bent niet de enige die denkt dat hij een trendy groente- en fruitwinkel is binnengestapt in plaats van een seksshop. Onder geen beding willen wij ranzig overkomen, vandaar dit komische interieur”, lacht zij. Het is in Powerful Sexshop bijna zo druk als in een buurtsupermarkt. De overwegend jonge clientèle oogt welgesteld, modieus en androgyn en werkt boven in de kantoren van het glanzende Soho-complex, een van Beijings prestigeprojecten.

Als Ma Jiajia in een citroengeel schap de pakken met latexcondooms (voorzien van smaakjes – we kunnen kiezen uit Chocoshake, Strawberry Juice en Tubu Tubu Orange) heeft aangevuld, wijst zij naar een paar op leeftijd. Een ‘assistente’ licht hen voor over de vibrators en het assortiment stimulerende pillen, al dan niet gedraaid van gedroogde bergbokkenpenissen uit de provincie Yunnan.

Als het paar op het punt staat te vertrekken, vertelt Ma Jiajia met haar hand met roodgelakte nagels discreet voor haar mond: „Toen ik van de zomer direct na mijn afstuderen deze winkel opende, was zij mijn eerste klant. Zij is 64 en kwam voor het eerst in haar leven een vibrator kopen. Vandaag hebben zij een tweede vibrator gekocht omdat haar man het ding gebruikt om zijn stijve nek te masseren.”

Op een monitor, naast een wand met ‘superzachte, superrealistische’ kunstvagina’s, worden video’s vertoond van gesprekken met – aangeklede – Japanse pornoactrices en - acteurs, die onder jongeren net zo populair zijn als Hollywoodsterren. „Er is in China een echte seksuele revolutie aan de gang. De muur van schaamtegevoelens wordt in hoog tempo afgebroken. Seks is het belangrijkste onderwerp op het internet. Tegelijkertijd is de voorlichting thuis en op school nog net zo ouderwets als zestig jaar geleden. Thuis en op school leren jongeren niets. Daarom is Japanse porno zo populair. Daar denken zij van te kunnen leren”, legt Ma Jiajia uit.

In haar Japanse manga-outfit is de jonge eigenaresse (pas afgestudeerd in communicatiewetenschappen en Chinese taalkunde) het levende bewijs dat de seksuele mores in China snel aan het veranderen zijn. „Ik hou van alle smaken, ik ben bi”, zegt zij ongevraagd.

Seksshops zijn op zich geen nieuw fenomeen sinds de opening van de eerste winkel in 1992, een achterafzaak die binnenkort failliet verklaard zal worden. Maar de prominente locatie van Powerful Sexshop, de financiering door een van China’s bekendste jonge zakenbankiers, Ma Weiu, en de koppeling met het internet wijst op een nieuwe trend.

„Seks moet leuk, ontspannend, cool en modieus zijn. Je moet er plezier aan beleven, over kunnen bloggen met je vrienden, over kunnen lachen en je er vooral niet zondig of schuldig over voelen. Onze investeerders willen er natuurlijk ook geld aan verdienen”, vertelt Ma Jiajia op zakelijke toon. Ze heeft gelijk, de seksuele revolutie in China is op stoom gekomen. Het is een omwenteling met verschillende snelheden in de steden, waar nu 51 procent van de bevolking woont, en op het platteland.

Vibrators in de supermarkt

In Beijing en Shanghai zijn er sinds 2007 vijfduizend seksshops bijgekomen. In de meeste grote steden worden dit jaar zogeheten ‘sekscultuurfestivals’ gehouden met optredens van Japanse pornoactrices en -acteurs, met lingerieshows, voorlichtingswerkgroepen, lessen over voorbehoedsmiddelen, geboortebeperking en seksuele technieken. Als er het predicaat ‘seksuele gezondheidszorg’ op geplakt kan worden, slikken de moraalridders van de overheid hun bezwaren in.

Nergens anders wordt ‘het veranderende seksuele landschap van China’, zoals de titel van een onderzoek luidt, zichtbaarder dan op het internet. Ondanks de censuur loopt het aantal seksblogs en datingsites in de duizenden. Neem Momo, de zeven maanden oude Chineestalige app waarmee one night stands geregeld kunnen worden. Inmiddels heeft Amoureus, zoals Momo vertaald moet worden uit het Mandarijn, 80 miljoen gebruikers die 500 miljoen berichten hebben verstuurd.

Nog een voorbeeld: voorstellingen van De Vaginamonologen, die in 2004 nog werden verboden, zijn op dit moment in Beijing en Shanghai een groot succes. En de binnenlandse handel in seksspeeltjes, dat tot enkele jaren geleden voornamelijk naar het buitenland ging, is nu ook in China zelf big business geworden (van 1,5 miljard euro omzet in 2005 tot 16 miljard euro in 2012). Zelfs in de supermarkt worden onder de toonbank vibrators verkocht.

Taigang, een praatprogramma over seks op de radio, heeft gemiddeld 300.000 luisteraars. Radiopresentator en dj Troy, een lange, vrolijke homo in Shanghai die het conservatieve platteland en zijn ouders is ontvlucht, weet wel waarom zijn uitzendingen over bijvoorbeeld „goede seks als je op reis bent” of „wat je moet eten voor goede seks” zo populair zijn.

„Ach, al die heterojongens en -meisjes in die fabrieken vervelen zich toch dood. Die maken nooit wat mee, zij werken en werken alleen maar. Met hun smartphones kunnen zij eindelijk wat avontuur beleven. Of ze het ook echt doen, weet ik eigenlijk niet”, zegt hij als hij in het Shanghaise kantoor van deze krant op zijn laptop een programma over klaarkomen in elkaar zet en op het net zet. Binnen een kwartier heeft hij 50.000 luisteraars.

Het antwoord op de vraag of er alleen over seks gepraat wordt of dat de ‘Hemelse Drakenpilaar’ (zoals de taoïsten van het eerste uur een penis noemden) ook echt de ‘Poort van Jade’ (de vagina) ingaat, onderzocht seksuoloog Li Yinhe van de Chinese Academie voor Sociale Wetenschappen. Uit haar studies blijkt dat 60 procent van de grootstedelijke jeugd voor het huwelijk seksuele ervaring heeft opgedaan, terwijl >> >> dat in 1989 nog maar 15 procent was.

Op het platteland zijn de mores onveranderlijk conservatief: slechts 22 procent heeft voor het huwelijk met seks geëxperimenteerd. Op het moment dat jongeren als arbeidsmigranten naar de industriegebieden zijn verhuisd en ontsnapt zijn aan (groot) ouderlijke controles, veranderen hun mores meestal snel. Maar als de meisjes terugkeren naar hun dorpen om te trouwen worden de vliezen operatief hersteld, want de boerenzonen verwachten wel een maagd inbed.

Miljoenen tieners en twintigers zijn seksueel actief op een wijze die voor oudere generaties, die opgroeiden onder het moralistische regiem van Mao Zedong, onbegrijpelijk is.

Toen, in de eerste veertig jaar van de Volksrepubliek China, werden alle vormen van erotiek onderdrukt, omdat ze golden als pornografisch, immoreel en vooral ‘westers individualistisch’. Het is moeilijk voorstelbaar hoe de jonge Rode Wachters tijdens de Culturele Revolutie leeftijdsgenoten, die elkaar alleen maar steels verliefd aankeken, terroriseerden. Zoenen op straat mag inmiddels allang weer in China, hoewel dat nog steeds niet vaak gebeurt.

„De Communistische Partij van China heeft eindelijk begrepen dat seks geen ideologische vijand is, integendeel zelfs. Grote sociale en seksuele vrijheden vormen geen bedreigingen voor de machtspositie van de partij, maar versterken ironisch genoeg de controle”, schrijft de Britse journalist Richard Burger, voormalig hoofdredacteur van de Chinese partijkrant Global Times, op zijn site The Peking Duck.

„Zolang de seksuele revolutie de positie van de communistische partij niet in gevaar brengt en de stabiliteit van China niet wordt ondermijnd, mogen de Chinezen vrijen, overspel plegen, porno kijken en seksshops bezoeken zoveel zij willen”, aldus Burger, wiens boek Behind the Red Door, Sex in China een succes is.

Natuurlijk blijft de partij bemoeizuchtig, censureert ze regelmatig pornosites en sluit ze als massagesalons gecamoufleerde bordelen wanneer de dames of de eigenaren het misnoegen hebben gewekt van de plaatselijke autoriteiten. Maar deze pro-forma-acties zijn uitzonderingen. Neem de praktijk van de 39-jarige Shanghaise sekscoach Ma Li in het Charms Hotel. In het land waar aan het oprichten van een bedrijf meestal een trektocht door de bureaucratische jungle vooraf gaat, had zij binnen een paar weken een vergunning. De politie heeft zij in haar goedlopende praktijk nog niet gezien.

Chinees geklungel in bed

Volgens de International Society of Sexual Medicine mogen Chinezen ‘het’ dan veel (gemiddeld negen keer per maand) doen, er wordt door onwetendheid, onervarenheid, premature ejaculaties en geklungel weinig plezier aan beleefd. „Ik sta er steeds weer versteld van hoe weinig mijn cliënten van seks weten. Het is toch nog een taboe in families en op scholen, ondanks alle aandacht in de media. Vrouwen lijden pijn en vinden er niets aan en mannen zijn onzeker, onervaren en snappen niets van de vrouwelijke psyche en het vrouwelijk lichaam”, heeft Ma Li ontdekt.

Dankzij westerse, Taiwanese en Zuid-Koreaanse invloeden zijn vooral jonge vrouwen in grote steden ruimer gaan denken over seks. Op het platteland, waar zij zelf vandaan komt, is er volgens haar nog weinig veranderd. „Mijn cliënten zijn vrouwen die door hun opleiding, hun werk en hun reiservaringen vrijer in het leven zijn komen te staan, veel vrijer dan hun moeders en grootmoeders in ieder geval. Daarom durven zij hier te komen.”

In Ma Li’s therapieruimte met comfortabele stoelen en taoïstische afbeeldingen van atletisch vrijende paren ontvangt zij avond aan avond vrouwen die bijgeschoold willen worden in sekstechnieken, ‘leuke’ spelletjes willen leren spelen en ook worden ingewijd in taoïstische filosofie over de heilzame, bevrijdende werking van seks.

Goedkoop is Ma Li niet, maar haar cliëntèle kan zich de 80 euro per uur om te oefenen met kunstpenissen en bananen veroorloven. Wie de tweedaagse cursus volgt, krijgt korting en een werkje met de titel Confucius en seks, dat als strekking heeft dat de oude meester daar niets op tegen had.

Een van Ma Li’s cliënten is de 31-jarige Zhang Wen, hoofd personeelszaken van een Zuid-Koreaanse multinational. Chinezen aan de praat krijgen over persoonlijke zaken is niet eenvoudig, tenzij het over geld en huizen gaat. Maar Zhang Wen – mooi, lang en vrolijk – wordt niet gehinderd door taboes en vertelt zonder aansporing dat zij van seks houdt, maar tot voor kort geen orgasmes kon krijgen. „Seks is normaal, net als koffie drinken bij Starbucks, dus ik heb er geen moeite mee om er over te praten. Wat ik van Ma Li heb geleerd is dat ik de jongens met wie ik naar bed wil, en soms ook ga, duidelijk moet maken wat ik prettig vind. Misschien is dat in het Westen normaal, maar in China praten mannen en vrouwen daar niet met elkaar over, zeker niet vooraf. Ik doe dat nu dus wel en dat heeft al veel verbazing gewekt. Je schrikt ook jongens af, want ze denken meteen dat je een slet met veel ervaring bent”, vertelt Zhang Wen.

„Chinese jongens zijn zo onervaren, hebben geen humor en denken toch dat zij sterren in bed zijn. Ik zou graag een keer met een westerse man naar bed gaan. Zijn die echt zo veel beter en romantischer?”, vraagt zij met een schalks lachje. Haar ouders weten niets van haar seksleven, dat begon toen zij tien jaar geleden voor het eerst met een jongen naar bed ging. „Mijn ouders zijn van de tijd van de Culturele Revolutie. Volgens mijn moeder staat seks gelijk aan beschoten worden met een pistool. Er zijn dus hele generaties in China die nog nooit van seks hebben genoten en dat ook nooit meer gaan doen.”

Bij Ma Li volgen jonge vrouwen de cursussen om hun angst en verlegenheid te overwinnen, oudere vrouwen willen in de echtelijke sponde hun overspelige mannen heroveren op de concurrentie van de maîtresses. Met de spectaculaire groei van de Chinese economie zijn ook de concubines teruggekeerd in de samenleving. Een ‘ernai’ (een maîtresse die het uitsluitend om geld te doen is) of een ‘xiaosan’ (letterlijk de kleine derde, die echt verliefd is) heeft een statusverhogend effect onder zakenlieden en partijfunctionarissen.

Naar de versiercoach

Behalve een bron van corruptiezaken (‘Waar corruptie is, is seks’, aldus de China Daily) is overspel ook de hoofdoorzaak van de sterke stijging van het aantal echtscheidingen. Liep tien jaar geleden één op de vijf huwelijken op de klippen, vorig jaar was dat aantal gestegen naar één op de drie in de grote steden. De echtscheidingsadvocatuur, de particuliere detectivebureaus en de echtscheidingsraadgevers vormen een groeiende sector.

Gaan vrouwen naar sekscoach Ma Li, jonge mannen kiezen voor Huang Yinqing, de meest succesvolle ‘versiercoach’. Zijn seminars en speciale trainingen trekken honderden verlegen, overwegend hoogopgeleide jonge mannen die graag casanova’s willen worden. Op een herfstachtige zaterdagmiddag geven de lange en on-Chinees stoer ogende Huang Yinqing (27) en zijn vrouw in de balzaal van een Shanghais hotel een introductie aan veertig jonge ingenieurs, bankiers, softwarespecialisten en ambtenaren. Verlegen en opgelaten luisteren zij naar de raadgevingen van de charmante Huang Yinqing, die het lesmateriaal gekopieerd blijkt te hebben van de Canadese tv-serie The Pickup Artist.

„Ik ben hier omdat ik wil leren hoe ik in contact kom met meisjes. Ik ben in hun gezelschap vaak heel nerveus en weet niet wat ik moet zeggen”, fluistert Andrew Tang, een 27-jarige IT-specialist. Op zijn werk bij een grote Taiwanese onderneming zijn persoonlijke contacten met vrouwelijke collega’s verboden.

„Ik heb geen idee hoe ik met vrouwen buiten mijn werk om in contact moet komen”, zegt de sportief en modieus ogende Tang, die nog nooit met een vrouw naar bed is geweest. In een land met een overschot aan mannen is het zelfs voor goed verdienende jonge mannen niet eenvoudig om een meisje te vinden, zeker niet in Shanghai, waar jonge vrouwen hoge financiële eisen stellen aan hun vriendjes en toekomstige echtgenoten.

„Je moet minstens een auto en een huis hebben en meer verdienen dan zij wil je een kans maken. En dan moet je ook nog welbespraakt en goed in bed zijn en een grote penis hebben. Shanghaise vrouwen zijn heel erg veeleisend”, zucht Andrew Tang. Of de cursus van Huang Yingqing, een voormalige verzekeringsagent, uitkomst biedt, is de vraag.

„Chinese jonge mannen staan onder grote druk. Zij weten alles van hun vak, hebben jarenlang niets anders gedaan dan studeren, hebben geen tijd en gelegenheid gehad om te experimenteren en moeten dan opeens ook macho’s worden. Zij moeten leren zich als echte mannen te gedragen, want Chinese vrouwen zijn de laatste jaren feministischer en veeleisender geworden en de jongens staan onder grote druk van hun families om te trouwen. In dat opzicht is er nog niets veranderd”, zegt de versiercoach die Andrew Tang de komende weken gaat begeleiden tegen een vergoeding van 8.000 yuan (bijna 900 euro). Succes gegarandeerd.

Aan zijn mistroostige gezicht is te zien dat Andrew zelf nog niet overtuigd is van zijn toekomstig succes. Hij aarzelt ook over de prijs. „Maar ik moet wel. Ik heb ervoor gespaard. Ik moet tijdens het komende Chinese nieuwjaarsfeest van mijn vader een nieuwe vriendin mee naar huis nemen. Hij wil dat ik volgend jaar trouw en verwacht dan snel een kleinzoon. Anders kom ik het huis niet meer in, heeft hij gezegd.” <<