Onder de koepel kun je ook met Kerst zonnen

Een eiland met zandstranden en palmbomen Maar dan indoor Er is een tropisch regenwoud en je kunt er ballonvaarten maken: ‘We bieden een totaalervaring

Verslaggever

Denis (26) en haar vriend Thomas (29) lopen hand in hand over een zanderig pad. Zij draagt slippers, hij een korte broek. Ze gaan een ijsje eten om af te koelen. „Dit is een minivakantie”, zegt Thomas. Tijdens hun tweedaagse verblijf proberen ze zo min mogelijk naar boven te kijken. „Dan is de betovering verbroken.” Denis en Thomas zijn in Tropical Islands, een nagebootst tropisch eiland onder een gigantische koepel, zo’n zestig kilometer ten zuiden van Berlijn. Het is er 28,2 graden, terwijl het kwik in de echte wereld nog maar net boven nul komt. Er zijn zandstranden en palmbomen, terwijl er buiten druipende ijspegels aan lantaarnpalen hangen.

Tropical Islands ligt tussen de bossen van Oost-Duitsland, tijdens de Koude Oorlog was op dezelfde plaats een militair vliegveld. De futuristische hal werd gebouwd tussen 1998 en 2000. Een groep Duitsers had het visionaire plan om er een nieuw soort zeppelins te bouwen en de luchtvaart voorgoed te veranderen. Maar het project mislukte en de hal kwam leeg te staan.

Investeerder Colin Au uit Maleisië is ook een visionair. In 2004 zag hij de koepel en hij dacht: in Oost-Duitsland is het grauw en koud, die arme mensen hebben warmte en vertier nodig. Acht maanden later konden bezoekers onder een waterval spetteren in de ‘Bali Lagune’, cocktails drinken op strandbedden aan de ‘Stille Oceaan’ en naar de sauna in het ‘Jungledorp’.

De hal is 360 meter lang, 210 meter breed en 107 meter hoog. Dat is zo groot, dat er vandaag de wereldkampioenschappen basejumpen (een vorm van parachutespringen) plaatsvinden. Het is ook groot genoeg om bezoekers een ballonvaart van twintig minuten te laten maken. Op oudejaarsavond wordt er groots siervuurwerk afgestoken. Het overdekte eiland heeft een eigen brandweermacht.

Tropical Islands kan 6.000 mensen tegelijk herbergen. Er komen nu jaarlijks zo’n 900.000 bezoekers, tegenover ongeveer 150.000 in het eerste jaar. Een deel van de bezoekers blijft ook logeren in een van de 1.000 bedden in zandkleurige tenten, of in de appartementencomplexen die door de vrolijke kleuren mediterraans ogen.

De ambities ontstijgen de koepel

Sinds deze maand heeft de Tropical Islands een Nederlandse burgemeester, met grootste plannen. Jan Janssen is de nieuwe CEO van de Tropical Islands Gruppe. Hij is een bekende in de ‘vrijetijdsindustrie’; van 2008 tot 2011 ontwikkelde hij bijvoorbeeld de strategie van verschillende Center Parcs-vestigingen. Janssen wil dat 80 procent van de bezoekers in de toekomst blijft logeren, in plaats van de 20 procent nu. Dat gaat hij naar eigen zeggen onder meer bereiken door buitenactiviteiten te stimuleren – buiten de koepel dus.

„Ik was in Tropical Islands toen het buiten mooi weer was en ik dacht: daar wil ik ook heen!” Janssen fantaseert over „een soort lazy river” naar buiten. En dat het water dan buiten lekker warm is, stomend. Om de koepel heen ligt een terrein van 613 hectare dat nog benut kan worden. Daar moeten bungalows komen.

Janssen wil daarmee ook meer buitenlands publiek aantrekken. Nu is 80 procent van de bezoekers Duits en 20 komt van over de grens, meestal uit het dichtbijgelegen Polen.

Behalve baden, zonnen (in het solarium of onder het aluminiumdeel van de koepel, dat UV-stralen doorlaat) en naar de sauna gaan, kun je er met Segways toeren. Er zijn rondleidingen door het ‘regenwoud’ en er is een kinderspeelwereld.

Je wandelt van Samoa naar Suriname

Wat er is, is niet genoeg, vindt Janssen. „Tropical Islands moet altijd blijven uitbreiden. Mensen moeten denken: er is iets nieuws, ik wil weer. Net als bij de Efteling.”

Janssen denkt bijvoorbeeld aan een ‘5D-cinema’. „Je zit in een stoel en kijkt naar een waterspektakel en ondertussen word je ook echt nat.” Janssen wil graag dat mensen een „mooie Aziatische badmantel, een soort kimono met een vrolijke tropische look” dragen als ze naar een van de veertien eetgelegenheden gaan. „Dan creëer je uniformiteit en gelijkheid van de gasten.” Ook de kwaliteit van het eten en de eetgelegenheden worden opgeschroefd. In de aanloop naar zijn aanstelling vloog Janssen naar Kuala Lumpur, waar hij met hoge piefen van de investerende Tanjong-groep sprak. Hij werd „met foodconcepten uit allerlei Aziatische landen geconfronteerd”. Zo smaakt het bij ons, wilden ze daarmee zeggen. „Wat we nu serveren in onze restaurants is goed, maar wel een beetje Duits-Aziatisch.”

Niet dat alles in Tropical Islands dicht bij de realiteit moet liggen. Het is er behoorlijk eclectisch. Je wandelt van Bali naar Samoa, Borneo, India, Suriname of Afrika in nog geen tien minuten. In het ‘grootse indoor tropisch regenwoud ter wereld’ vind je flamingo’s en schildpadden, en er ligt een houten krokodil in de bosjes. De begroeiing wordt dag en nacht door ongeveer vijftien tuiniers verzorgd. Dat is een moeilijke taak, want de planten laten zich niet gemakkelijk door de kunstmatig tropische sferen beduvelen. Door het binnenvallend buitenlicht gedragen ze zich toch naar de seizoenen.

Maar dit is een maakbare wereld, voor de seizoenen heeft Janssen misschien een oplossing: er wordt gewerkt aan een lichtplan. Als de zon buiten om vier uur onder gaat, zoals nu, is het onder de koepel ook donker, en als het buiten grauw is, is het zonnedek bij de Stille Oceaan wat grauw. Met het te ontwikkelen lichtplan gaat de zon langzaam op en onder.

Janssen bevindt zich in een luxepositie: de vrijetijdsindustrie ligt door de crisis op haar gat, maar hier kan bijna alles. „Heel veel leisure-projecten komen geen meter vooruit. Voordat je een lening krijgt bij de bank, moet je een bijna onmogelijke eigen bijdrage leveren van vijftig procent, vroeger was dat dertig.”

En straks tropische souvenirs kopen

Tropical Islands hoeft geen geld te lenen, want de Maleisische investeerders hebben genoeg. Er is tot nu toe tweehonderd miljoen in het project gestoken. „Ik kan niet zomaar alles doen hoor; het moet bijdragen aan economische groei.” Janssen ziet juist nu een glansrijke toekomst voor Tropical Islands. „Mensen kunnen niet zo gemakkelijk ver weg op vakantie, ze hebben het geld er niet meer voor. Maar hier bieden we ook een totaalervaring.”

Sommige gasten beklagen zich wel over de kosten onder de koepel. De vriendinnen Stefanie (58) en Gabi (51) hebben stiekem hun eigen snacks en drinken meegenomen, terwijl dat bij de ingang nadrukkelijk verboden wordt.

„Het is echt ontzettend duur”, vinden ze. Een dagje strand en regenwoud kost € 34,50, de ‘saunawereld’ nog eens € 12 (of een combiticket voor € 39,50). En dan moet je voor activiteiten, zoals glijbanen (€ 5 euro onbeperkt), nog bijbetalen. Toch zijn Stefanie en Gabi – kleurige Hawaii-shirts, sandalen, geen broek – dolgelukkig. Ze komen net uit het tropische regenwoud. „Heerlijk, even eruit.” Gabi vond de betonnen bospaden jammer.

Het is al donker en ze gaan nog even kijken naar „de mooie lichtjes” in de buurt van de ‘African Jungle Lift’ (een kermisattractie, een lange bank die op en neer beweegt). Later gaan ze misschien shoppen in de ‘Tropische souvenirwinkel’. Daar heb je Afrikaanse maskers, boeddhabeeldjes en T-shirts met de tekst: ‘I love Tropical Islands’, in lettertype Comic Sans.

Je kunt je onder de koepel best aan de andere kant van de evenaar wanen. Je ogen dicht, luisterend naar de kwetterende vogels die er rondvliegen. Wel altijd met je rug naar het zwembad. Want daar hangt, ook midden op de donkere avond, een reusachtig scherm met een blauwe lucht en schapenwolkjes.

Tropical Islands is 24 uur per dag open. Kijk op tropical-islands.de