Flitsflatsende fotografen klikken er op los

Arjan Ederveen had het druk deze week. Première van de kerstfilm Midden in de Winternacht waarin hij speelt, de Musical Awards én repetities van Lang en Gelukkig.

Donderdag 21 november

Vandaag voorlopig laatste schrijfdag voor het nieuwe toneelstuk dat ik voor het Ro Theater maak. Weer een doldrieste familievoorstelling met veel acteurs en nog meer decors en kostuums, zang en dans. Zo iets heet in de volksmond ‘musical’. Ik noem het liever muziektheater. Pieter (Kramer) en de dramaturg Tobias buigen zich er nu over. Dan maak ik het in het voorjaar af en schrijft collega/vriend Alex Klaasen de liedjes. Te leuke klus, niets fijner en moeilijker dan een familievoorstelling te maken voor kinderen, vaders en moeders, opa’s en oma’s, neven en gilnichten! Het verhaal is gebaseerd op Cyrano de Bergerac, vermengd met een sprookjesverhaal over ambtenarenfeeën en boze trollen.

’s Middags Stuk (mijn hond) uitgelaten bij het Steenen Hoofd. Een onbebouwde pier naast de graansilo; het laatste stukje wild langs het IJ. Meesterlijk uitzicht op het CS en Filmmuseum. Beste hondenuitlaatplek in de buurt. En er kwam net een reusachtig cruiseschip als een witte, stalen slak langs me gekropen toen ik op de kop van de pier stond. Amsterdam I love you!

In de namiddag naar Café Cobra op het Museumplein. Uitreiking van het boek 50 ontmoetingen... 10 jaar later. Een project van Open Mind waarin vijftig BN’ers en vijftig fotografen vijftig asielzoekers portretteren. Ik deed het gelukkig samen met gabbertje Erwin Olaf. Hij maakte de foto en ik schreef een verslag over Mhemed, gevlucht uit Turkije vanwege zijn homoseksualiteit. Ik vond het een moeilijk project, maar ben achteraf blij met het resultaat. Het is een prachtig boek geworden.

Pompoen uit mijn eigen groene groetentuin in de oven geschoven, met ansjovis en rozemarijn. Hmmm. Zat te spinnen als een poes toen ik het opat, met de hond likkebaardend onder de tafel smachtend wachtend op de restjes...

Kijk dat is nou geluk!

Vrijdag

Interviewdag. ’s Ochtends met het pontje naar Noord gefietst. Interviewgereutel voor de film Midden in de Winternacht die woensdag in première gaat. Altijd raar. En altijd nieuwsgierig naar wat de journalist ervan bakt. Geen peil op te trekken. Soms kort stom gesprekje, achteraf leuk artikel. Soms lang interessant gesprek, en stom flut stukje. ’s Middags itempje opgenomen voor RTL Boulevard voor de Musical Awards. Samen met Gijs Naber in de kleedkamer van de schouwburg reclame zitten maken voor de Woef Side Story. We hebben voor de voorstelling wel negen (!) nominaties gekregen. Ik bedoel maar, je zou bijna naast je schoenen gaan lopen. Samen nog even een kroketje gegeten in café Stanislavski als hopelijk aanstaande musicalsterretjes.

Thuis als een witte tornado keuken schoon gepoetst. Afwasmachine stuk, verstopping, water loopt niet meer weg. Haat zulk soort dingen.

Zaterdag

Marktdag. Vaste prik, heen via de Lindegrachtmarkt en langs de bio Noordermarkt terug naar huis met een tas vol eten en bloemen voor mijn moesje waar ik ’s middags naar toe wil gaan voordat ik doorrij naar het literaire Wintertuinfestival in Nijmegen. Maar mijn auto start niet. Accu leeg! Wil ik mijn moesje afbellen, doet mijn mobieltje het niet meer. Batterij stuk! Met de trein naar Nijmegen gegaan, doet mijn ov-kaart het niet bij het inchecken. Magneetstrip stuk! Hoe is het toch mogelijk dat alle elektrische apparaten tegelijkertijd stuk gaan. Ghrrrr! Toch ben ik ruim op tijd in Nijmegen. Heb zin in een prettig gesprek met Wilfried de Jong over mijn werk. Voel me vereerd om uitgenodigd te zijn op een literair festival. Grote volle zaal met muisstille aandachtige mensen. Dertig jaar oude videofragmenten komen voorbij van dingen die ik zelf vergeten was. Hoe leuk is dat. Laat thuis. Nog even maar Downton Abbey gekeken.

Zondag

Uitgeslapen. Niets lekkerders om nog een uurtje langer te soezen in bed. Te mutsen in een groezelige badjas met vriend, slappe thee, een bad vol badschuim, yoghurt met granaatappel, en een ouwe stinkhond op de badmat. De ANWB-alarmdienst gebeld voor kapotte auto. Nog geen uur later staat er een autotovenaar onder de motorkap van mijn Volkswagen prullie te simsalabimmen tot dat er een wonder geschiedt. Zodat ik alsnog met de bloemen naar mijn lieve moesje kan rijden. Alles goed, ze is opgewekt en haar hoofdje is helder. Ze heeft soep voor me gemaakt met balletjes en vermicelli. Achtentachtig lentes jong en scharrelt nog steeds zelfstandig in haar minipaleisje rond.

Maandag

Vroeg op. Hond uitgelaten in het donker. Vlees uit de vriezer gehaald zodat het vanmiddag ontdooit is en mijn vriend Howie er een lekker verwenmaaltje van kan maken voor Stuk. Hij is zo lief om de komende weken voor de hond te zorgen omdat ik vanaf vandaag iedere dag naar Rotterdam moet voor de repetities van het toneelstuk Lang en Gelukkig. Moest op het station een nieuwe tijdelijke ov-pas kopen omdat er een nieuwe pas aangevraagd moet worden. Ghrrrr...

Zin in Lang en Gelukkig.

’s Middags met een touringcar en het hele Ro-gezelschap naar de Theaterhangaar voor uitreiking van de Musical Awards. Alle sterren zijn er en iedereen straalt. Flitsflatsende fotografen klikken er lustig op los. Tv-camera’s zoemen als dikke darren om de genomineerden. En ik probeer met mijn snor vrolijk omhoog gekruld zo opgewekt mogelijk te lachen en aan het spektakel mee te doen. Als ik eenmaal in de zaal zit, begin ik best wel zenuwachtig te worden. Hoeveel van de negen nominaties gaan we verzilveren? Super eindresultaat. We krijgen er vijf in totaal! Heel blij, heel fijn Voor het Ro Theater en hele goeie reclame voor onze aankomende lange Lang en Gelukkig-tournee. Na afloop een etentje met veel witte wijntjes. Eigenlijk is het een echt gezellige avond en ik voel me een trotse, dankbare man.

Dinsdag

Mag lekker een uurtje later naar Rotterdam voor de repetitie. Taart om ons succes te vieren, blije gezichten! Lang en Gelukkig is denk ik een van de leukste voorstellingen die ik ooit gespeeld heb. Ook omdat er heel veel balletklasjes met kinderen aan mee doen die het bloedspannend vinden om op te treden en in de coulissen bijna in hun tutu’s piesen van de zenuwen. Iedere avond weer tranen in mijn ogen van ontroering.

Vier uur klaar, pas om zes uur thuis omdat die kut Fyra weer niet rijdt en er wel drie verschillende oproepers op het station tegenstrijdige reisinfo geven. NS dank je wel! Ja hoor, het seizoen is weer begonnen en het vriest nog niet eens!

Woensdag

Premièredag. Op de fiets samen met Howie naar Carré voor de première van de film Midden in de Winternacht.

Het was een filmproject met extreme weersomstandigheden.

Eerst de interieurscènes opgenomen in België. Zomers op een snikhete dag met dikke winterkleren aan en een pruikje op je hoofd filmen in een jachthuis. Alle ramen voor het licht helemaal afgeplakt en met de open haard aan. En afgelopen winter de buitenscènes opgenomen in Lapland. Omringd door meters sneeuw rennen door oerbossen met een loodzwaar geweer in de aanslag. Hoe leuk is dat! Het is een prachtige en grappige familiefilm geworden. En Dana [Goldberg] en Dennis [Reinsma] spelen de sterren van de hemel. Na afloop gezellig met de hele cast gegeten. Top! Dus ik sluit dit dagboek maar af met de woorden van de Kerstman zelf: Ho, ho, hoooooo……!