Van superster tot chronisch patiënt

Derrick Rose van de Chicago Bulles was hard op weg de beste basketballer van de NBA te worden. Twee kapotte knieën staan zijn opmars in de weg.

Derrick Rose ligt op de vloer tijdens een NBA-wedstrijd in april 2012, toen hij zijn eerste ernstige knieblessure opliep. Door een nieuwe knieblessure mist hij ook de rest van het huidige seizoen. Foto EPA

De echte topvorm had basketballer Derrick Rose nog niet in de eerste wedstrijden van de NBA dit seizoen. Niemand die daar vreemd van opkeek, aangezien Rose door een opeenstapeling van knieblessures bijna anderhalf jaar geen wedstrijd had gespeeld voor de Chicago Bulls. En slecht speelde Rose met een gemiddelde van 16 punten per wedstrijd allerminst. Af en toe was het zelfs te zien: in de sprongkracht, balbehandeling en atletisch vermogen. Een glimp van de oude Rose, de man die in 2011 op 22-jarige leeftijd, als jongste basketballer ooit, tot beste NBA-speler van het jaar werd bekroond.

En toen werd het zondag 24 november. Een uitwedstrijd tegen Portland. Rose speelde goed, had al 20 punten gemaakt toen hij in het derde kwart op het verkeerde been werd gezet na een overname van Portland. Hij hinkte naar de zijkant, maar wist eigenlijk al dat het fout zat. Weer die knie. Niet de linker die hem al zoveel problemen had bezorgd, maar de rechter deze keer. Diagnose: gescheurde meniscus. Gevolg: einde seizoen voor Derrick Rose.

In 2011 leek Rose nog de enige met de potentie superster LeBron James te bedreigen in diens ambitie de NBA jarenlang te domineren. James was al twee keer uitgeroepen tot beste speler van het jaar, toen Derrick Rose in zijn derde seizoen op het hoogste niveau begon op te vallen. Relatief klein met zijn 1 meter 91 (James is 2.03 meter), moest Rose het hebben van zijn snelheid, inzicht en atletische lichaam.

Rose werd uitgelachen door de buitenwereld toen hij aan het begin van zijn beste seizoen de retorische vraag opwierp waarom hij niet de beste van de NBA zou kunnen zijn. Omdat hij niet allround genoeg is, klonk het, omdat zijn schot niet goed genoeg was of omdat hij nooit zo belangrijk voor een team zou kunnen zijn als LeBron James.

Maar dat seizoen nam Rose alle twijfels weg. De jongen die leerde basketballen op pleintjes in een achterstandswijk van Chicago was onherkenbaar. De wekenlange training in zijn vrije maanden betaalden zich uit. De Bulls werden eerste in de reguliere competitie en Rose was elke week uitblinker. „Ik houd ervan om het ongelijk van mensen te bewijzen”, zei Rose dat jaar tegen de Chicago Tribune. „Ik kijk altijd naar mezelf als de underdog. Dat ben ik mijn hele leven geweest.”

Rose, die de bijnaam Pooh kreeg van zijn grootmoeder naar de altijd snoepende Winnie de Pooh, doelt op zijn jeugd in de South Side van Chicago. Geen fijne buurt, berucht om de criminaliteit en vele moorden. Met behulp van zijn familie en pure basketbaltalent slaagde hij erin de buurt te ontvluchten.

Maar Rose is de South Side niet vergeten. Hij probeert zo vaak als het kan terug te gaan, vertelde hij in 2011 tegen ESPN. „Al is het maar om even mijn gezicht te laten zien. Dat vind ik belangrijk.” Robert Smith, een oude leraar van Rose in Chicago, schetste tegen ESPN het belang daarvan voor de jonge kinderen van de South Side. „Kinderen hier moesten altijd juichen voor Koby Bryant of LeBron James. Met Derrick hadden ze iemand als zij zelf om voor te juichen.”

In een reactie liet Chicago Bulls-eigenaar Jerry Reinsdorf weten de nieuwe blessure van Rose „hartverscheurend” te vinden. Daarmee doelt hij zeer waarschijnlijk niet alleen op het persoonlijke leed van Rose, maar ook op de grote gevolgen van zijn wegvallen voor de Chicago Bulls. Met Derrick Rose hadden de trotse Bulls, die de NBA in de jaren negentig aan de hand van Michael Jordan domineerden met zes landstitels, eindelijk weer een superster.

Er werd fors geïnvesteerd in Rose, die eind 2011 hij een nieuw, vijfjarig contract kreeg aangeboden, ter waarde van 95 miljoen dollar.

Maar sinds zijn nieuwe miljoenencontract inging, in de zomer van 2012, speelde Rose door blessureleed in totaal slechts tien wedstrijden. En daar zal het bij blijven tot oktober volgend jaar. De Bulls, die dachten met Rose dit seizoen kans te maken op de titel, moeten aan het eind van dit seizoen een aantal spelers laten gaan vanwege de financiële huishouding.

En Rose zelf? Die gaat een nieuw, maandenlang revalidatietraject in. De slag met LeBron James heeft hij verloren.