Lekkere hapjes – de yakitori van kippenvel is fantastisch

We horen geen woord Nederlands als we op zaterdagavond Hakata Senpachi binnenstappen. De enige andere niet-Japanner staat in de bediening. Dat is over het algemeen een goed teken bij een ‘echte Japanner’. We hebben in eerste instantie het idee dat we een beetje genegeerd worden, totdat we zien dat ook de andere gasten de bediening gewoon met uitgestrekte arm staande houden. Dat gaat hier blijkbaar zo. Het is goed dat we gereserveerd hebben, het zit helemaal vol (later op de avond stromen er ook liefhebbers met meer uiteenlopende etnische achtergronden binnen). Hakata Senpachi is een soort bruine kroeg – met donkerhouten panelen aan de muur en idem tafels – aangekleed met Japanse waaiers, lampionnetjes en schilderijtjes. Bij de deur een kast vol Japanse stripboekjes.

De Japanse keuken is meer dan sushi en die vind je hier zelfs helemaal niet. Hakata is een yakitori-restaurant. Dat betekent alles van de kip, gegrild, op een stokje (yaki is ‘gegrild’, tori is ‘kip’). De kippenhartjes zijn op, helaas (dus ook de salade van Ernst Jansz konden we niet proeven). Maar er zijn wel levertjes, maagjes en vleugeltjes. De yakitori van kippenvel is fantastisch: krokant geblakerd vel aan de randen met in het midden niets anders dan vettige, gelatineuze, glibberige rijkdom, die een tefloncoating van pure smaak in je mond achterlaat. Maar er is ook varkensbuik met misomarinade (verrassend fris van smaak, voor varkensbuik), rundertong, coquilles, een garnaal, kwarteleitjes, tofu en vegetarische balletjes (Japanse falafel?) op een stokje. Alles is lekker (de maagjes en tong zijn wel wat taai), behalve de garnaal, die is te ver doorgegaard.

En dan is er nog de karakuchi-frankfurter… een gegrilde knakworst op een satéprikker met hete chilisaus en een Japanse naam (verder weet ik echt niet wat ik erover moet zeggen).

De stokjes kosten tussen de 1,50 en 3,50 per stuk. Aangeraden wordt om er vijf per persoon te bestellen en dan nog twee bijgerechten om te delen. Wie dat doet, eet goed en interessant voor een hele schappelijke prijs. Maar wij kunnen wel wat meer op. Bestellen gaat op de bekende sushi-wijze: met een formuliertje. De yakitori komt van achter de bar, waar een kok met een rode bandana onder een soort afzuigkoker achter de grill staat. De rest komt uit de keuken. De geroosterde aubergine met miso (7,-), diep van smaak door de lekkere dikke, glazige, zoete misosaus, is zoals Jansz al zei een echte aanrader. Net als de tsukemono (‘Japanese pickles’, 5,-): een hele jonge kimchi (met verse koolsmaak), daikon (rettich), en een komkommerachtige-pickle met een diep-gefermenteerde smaak (de bediening ontkende, maar ik zou zweren dat het met thee getrokken was). Hoe dan ook, lekker.

De komkommer met pittige kabeljauwkuit (5,-) zou ik achterwege laten, net als de Hakata omelet (7,50). Beide niet zo interessant, met veel mayo. Probeer in plaats daarvan vooral de zijden tofu, koud met gember (4,50) of gefrituurd in dashi (6,50). Door de warme bouillon lijkt het net alsof de katsuobushi (gedroogde tonijnflakes) dansen in het kommetje. Ook de takoyaki – deegballetjes met octopus, ook wel Japanse poffertjes – is hier goed; nat van binnen, maar wel gaar. Je krijgt er een stuk of vijf voor 8,50. Genoeg om uit te kiezen dus. Wie dan nog honger heeft kan nog een onigiri (een grote bal rijst in een nori-zeewiervel met ume, gefermenteerde Japanse abrikoos, 3,-) of een bord soba- of udonnoodles (12,50) bestellen. Met minimaal vier personen kan op aanvraag ook nabe, een soort vlees- en groentefondue met een grote pot bouillon midden op tafel, geserveerd worden.

Hakata Senpachi heeft een hele goede Japanse keuken, met veel interessante gerechten. Je kunt er heerlijk eten voor niet te veel geld (maar kijk uit: veel kleine hapjes samen kunnen toch aantikken, zeker met goede sake erbij). Alles komt op zijn eigen tempo: twee, drie hapjes tegelijk, soms snel achter elkaar, soms duurt het nogal. Daar is eigenlijk geen peil op te trekken. Heb geen haast, ga er rustig voor zitten en drink je sake op kamertemperatuur, dan komt die het beste tot zijn recht.

Elke week test onze recensent Joël Broekaert het favoriete Amsterdamse restaurant van ’n bekende Nederlander.