Column

Elektronische sigaret

Precies een jaar geleden begon de elektronische sigaret in Italië een ware rage te worden. Binnen een week had opeens iedereen er een. Voor hippe, jonge mensen met dure merkkleding was het van de ene op de andere dag een onmisbaar accessoire. Modieuze speciaalzaakjes schoten als paddestoelen uit de grond.

In Nederland heb ik ze minder gezien, terwijl daar gezien het klimaat wel markt is voor indoorrookproducten.

Terwijl we dol zijn op rages en hypes en ons massaal van de Zwarte Pietendiscussie op de Chinezenhumor van Gordon storten, zijn we met nieuwe, hippe, handige spulletjes oerconservatief. Heel Europa was al jaren mobiel aan het telefoneren, wij vonden dat nog tijdenlang aanstellerij en wie een mobiele telefoon uit zijn zak haalde, werd tot diep in de jaren negentig recht in zijn gezicht uitgelachen en uitgescholden voor ‘manager.’

Onder mijn Nederlandse vrienden is er maar één die een elektronische sigaret bezit. Hij was destijds ook de eerste van mijn vriendenkring die een mobieltje kocht. En hij haalt die sigaret met precies dezelfde verontschuldigende schuchterheid tevoorschijn als destijds zijn gsm.

Het onderzoek van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu naar de schadelijke gevolgen van het gebruik van een elektronische sigaret komt dus rijkelijk aan de vroege kant. Maar laten we niet klagen. De conclusies liegen er niet om. De elektronische sigaret is net zo schadelijk, giftig en verslavend als een gewone sigaret. Staatssecretaris Van Rijn van Volksgezondheid heeft al maatregelen aangekondigd.

Maar die conclusies komen voor niemand als een verrassing. Sterker nog, daar gaat het precies om, dat die elektronische sigaret net zo erg is als een gewone. Niemand koopt zo’n ding met de illusie dat het gezond is. Het enige voordeel is dat je onschuldige waterdamp uitademt in plaats van kankerverwekkende tabaksrook, dat je je dus geen zorgen hoeft te maken om schadelijke gevolgen voor je omgeving en kunt roken op plekken waar echte sigaretten taboe zijn. Die schade voor je eigen longen, daar kies je zelf voor. Maatregelen om het gebruik aan banden te leggen zijn alleen gerechtvaardigd op grond van onderzoek dat schade voor de omgeving aantoont.

Ik heb er vorig jaar ook één gekocht. Na drie dagen heb ik hem weggegooid. Dat ding heeft mij bijna vergiftigd. Ik kreeg last van hevige duizelingen en zware vermoeidheid. Waarschijnlijk ben ik allergisch voor een van de chemicaliën, zo heftig was de reactie. Daar zou ik wel eens onderzoek naar willen zien. Dat hij net zo erg is als een peuk, weten we. Maar misschien is hij nog wel erger.