Dat wordt een bloedbad

De controversiële regisseur Spike Lee heeft de duistere culthit Oldboy opnieuw onder handen genomen Het resultaat is minstens even wreed als het origineel Dit is een „herinterpretatie

Sharlto Copley speelt de slechterik in de film Oldboy, waarin een man (Josh Brolin) na een ontvoering op zoek gaat naar het hoe en waarom. Foto AP

correspondent Verenigde staten

Spike Lee wekt de indruk verliefd te zijn. „De chemie was ongelooflijk”, zegt de regisseur tijdens een persontmoeting in Los Angeles voor zijn nieuwe film Oldboy. Met een gelukzalige glimlach: „Dit gebeurt niet vaak. We hoefden bijna niets tegen elkaar te zeggen omdat we steeds hetzelfde dachten.”

Na jaren van goede voornemens op premièrefeestjes – ‘We zouden eens iets samen moeten doen’ – klikte het tussen Lee (56) en Josh Brolin (45), de ster van Oldboy. „Wat er tussen ons op de set gebeurde – dat was voor mij echt iets nieuws.”

Ja, er zitten kenmerkende ‘Spike-dingetjes’ in de thriller, beaamt de regisseur. Zoals het typische ‘Spike Lee-shot’: de hoofdrolspeler lijkt van de camera weg te zweven. De altijd controversiële Lee is wederom niet bang voor taboes – in dit geval het thema incest. Ook keert acteur Samuel L. Jackson terug, met donkere humor die doet denken aan hun eerdere gezamenlijke werk. Maar de vlam die oversloeg met Brolin was de reden waarom Oldboy volgens Lee „een grootse film” is geworden.

Als fanatieke basketballiefhebber en regisseur staat Lee bekend om zijn temperament. Langs de lijn bij de New York Knicks zit hij vaak pontificaal te tieren. Tijdens filmproducties is hij een energiek onderdeel van elke opname. En ook tijdens het interview verheft hij zijn stem – om onvrede over het woord ‘remake’ te uiten. Lee ontkent dat hij nog eens overdoet wat de Koreaan Park Chan-wook meesterlijk deed in 2003. „Nee. Mijn film is een herinterpretatie.”

Lee: „Ik hou van Gus Van Sant, maar waarom zou je in godsnaam een remake maken die shot voor shot gelijk is aan het origineel?” Hij doelt op de remake die Van Sant in 1998 maakte van Psycho, de beroemde Hitchcock-film. „Je móét het materiaal je eigen maken.”

Een verandering was de epische vechtscène, waarin hoofdpersoon Joe Doucett (Brolin) met niet meer dan een hamer tientallen bad guys van zich afslaat. Die vindt in de nieuwe versie niet statisch op één plek plaats, maar beweegt zich als een complexe dans voort op drie etages in een grijs warenhuis. Nog een verschil: het geweld lijkt in de Amerikaanse versie nog explicieter te zijn dan in de Koreaanse versie. Lee beaamt dat het geweld „absoluut niet cartoon-achtig mocht worden”. Oldboy moest zeker niet „veiliger”, minder gewelddadig, meer Amerikaans worden. „Je moet ook nederig zijn. We hebben nooit gedacht: laten we het origineel afbreken en het beter maken.”

Lee somt grote namen uit de zwarte muziekgeschiedenis op. John Coltrane en Miles Davis deden unieke dingen met jazz-standards als My Funny Valentine, zegt hij. „En het volkslied! Toen Jimi Hendrix en Marvin Gaye het speelden hoorden we iets nieuws.” Dit is het gezelschap waar Lee zichzelf bij schaart als maker van Oldboy.

Lee weet dat cultfans altijd het oorspronkelijke product zullen verdedigen, en dus achterdochtig naar zijn nieuw film zullen kijken. „Ik besef dat we aan de slag zijn gegaan met iets waar zij intens veel van houden. Maar ik denk dat ze tevreden zullen zijn.”

Opnieuw komt hij terug op Brolin, die voor de film meer dan tien kilo aankwam en dat gewicht ook weer snel kwijt moest. Juist vanwege Brolins explosieve rol als een wraakzuchtige gevangene die vrijkomt, vreest Lee niet dat hij zijn vaste fans van zich zal vervreemden met Oldboy. Hij noemt eerdere, ‘moeilijke’ films van zijn hand. „Ze volgden me ook naar 25th Hour en Summer of Sam. Ze zullen me tot het bittere einde blijven volgen.”