Welkom. En goud graag

De Ethiopische Sifan Hassan kreeg vrijdag haar Nederlandse paspoort Gister won ze het NK veldlopen Ze is een uitzonderlijk talent, mogelijk een troef in ‘Rio’

Foto Merlin Daleman

Redacteur Atletiek

Je hebt talenten en grote talenten. Van Sifan Hassan wordt gezegd dat ze een exceptioneel talent is. Sterker, de twintigjarige Ethiopische loopster, die vrijdag een Nederlands paspoort kreeg, wordt door haar trainer Honoré Hoedt nu al op het olympisch podium geplaatst. Hij ziet Hassan als kanshebber voor goud op de Spelen van 2016 in Rio de Janeiro. Op de 1.500 en 5.000 meter. Ga er maar aan staan, als je net komt kijken.

Zadelt de gewezen bondscoach voor de middellange afstand een pril talent niet met te hoge verwachtingen op? Hoedt vindt van niet. Zonder enige reserve: „Ze is dit jaar pas krachttraining en core stability training gaan doen en ze heeft haar looptechniek verbeterd. Daarmee is ze op de 3.000 meter nu al de nummer drie van de wereld geworden. Na vijf maanden. Dan is het 32 maanden voor de Spelen reëel te veronderstellen dat ze een medaille wint.”

Zo, daar kan Hassan het mee doen. Ben je vijf jaar geleden gevlucht uit Ethiopië, heb je vanaf je vijftiende door Nederland gezworven, je ongelukkig gevoeld in diverse opvangcentra en ontdek je pas zo’n twee jaar terug dat je bovengemiddeld hard kunt lopen. In haar geboorteplaats Nazareth had Hassan weleens gejogd, maar een atletiekbaan had ze nooit van dichtbij gezien. Laat staan dat ze zich bewust was van haar talent.

Ethiopische gemeenschap

Dat ontdekte Hassan in Eindhoven, waar ze na enige omzwervingen was neergestreken in een Ethiopische gemeenschap. Ze maakte kennis met haar landgenoot Aidnua Aitnafu, een oud-atleet die wat werk verricht voor atletenmanager Jos Hermens en in zijn vrije tijd looptrainingen geeft. Aitnafu zorgde er via Hermens voor dat Hassan een contractje bij Nike kreeg. Voor kleding en geld om van te leven; Hassan is met weinig tevreden.

Aan de rand van Tilburg, in de schaduw van universiteitsgebouwen, is het lastig een voorstelling van Rio de Janeiro te maken. Druilerig weer verdringt de gedachte aan samba en Copacabana, laat staan aan olympisch goud. Maar na acht kilometer rennen door de Brabantse bossen heeft Hassan wel duidelijk gemaakt waarom haar trainer hoog van haar opgeeft. De kersverse Nederlandse loopt bij het NK veldlopen in grootse stijl naar haar eerste nationale titel. Hassan wint met meer dan een minuut voorsprong op Maureen Koster (tweede) en Andrea Deelstra (derde). Bovendien wint ze de internationaal bezette wedstrijd met twintig seconden voorsprong op de Portugese Ana Dulce Felix.

Naast de overtuigende cijfers valt op dat Hassan gemakkelijk loopt en nauwelijks vermoeidheid toont. Waar haar concurrenten met van pijn verkrampte gezichten de finish halen, meldt Hassan zich bijna lachend aan de meet. Was ze niet moe? „Een beetje, maar niet echt.” Hassan had vooral druk gevoeld. Vanwege de publiciteit rond haar persoon. Ze mocht voor haar gevoel niet verliezen, terwijl het veldlopen niet eens haar specialisme is. Op zachte toon, in gebroken Nederlands: „Ik voelde een grote verantwoordelijkheid. Omdat ik nu ook voor Nederland wil winnen.”

Hoe bijzonder is dat? Heel bijzonder vindt ook Gert-Jan Liefers, de nummer acht van de 1.500 meter op de Spelen van Athene. Hij is op verzoek van Hoedt Hassans sparringpartner. Hij is onder de indruk van haar natuurlijke souplesse. En van haar inhoud. „Bij een lange duurtraining trek ik op het eind wel eens flink door. Zit Sifan gewoon in je nek. Ook als ik aan mijn tax zit, loop ik haar er niet af. Ik vind haar een supertalent. Ze is gemaakt om te lopen.”

Slagen als Nederlandse

Voor Nederland, dat staat intussen vast. Maar blijft dat ook zo? Is Hassan gemotiveerd om te blijven sporten of gaat ze haar eigen weg nu ze eenmaal het paspoort heeft? Hoedt is ervan overtuigd dat Hassan wil slagen als Nederlandse loopster. „Ze wil er haar living van maken. Ik heb geen twijfel over haar goede bedoelingen.”

Maar dan blijft er het mysterie van haar vlucht uit Ethiopië. Zelf wil Hassan de reden niet vertellen. Niemand in haar omgeving weet er het fijne van. Volgens Hoedt had ze een reden om als vijftienjarige te vluchten, wegens haar thuissituatie. De trainer wil er geen punt van maken. Dat is privé, vindt hij. „Als de immigratie- en naturalisatiedienst zo snel beoordeelt dat Hassan voor een paspoort in aanmerking komt, is dat niet voor niets.”