Personeelslift

Zaterdagnacht, het Intercontinental in Genève. In de hotelbar brallen feestgangers luid mee met de klassieker van Johnny Cash - „I fell into a burning ring of fire.” Het geluid dringt door tot een zaaltje met vermoeide mannen en vrouwen in gekreukte pakken. Ze werken de laatste details uit van een historisch akkoord over het beperken van het nucleaire programma van Iran.

Rond twee uur ’s nachts wordt de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry het zaaltje binnen gebracht, samen met collega’s uit Groot-Brittannië, China, Frankrijk, Duitsland en Rusland. Ze ondertekenen het akkoord, dat tot stand is gekomen na 4 dagen onafgebroken onderhandelen.

Maar de grote doorbraak vond zijn oorsprong veel eerder. Maanden geleden, nog tijdens het presidentschap van de onbuigzame Iraanse president Ahmadinejad, begonnen geheime gesprekken tussen de VS en Iran. Om niet op te vallen, vlogen Amerikaanse functionarissen in militaire vliegtuigen naar verre locaties als Oman, waar ze de achteringangen en personeelsliften van hotels namen.

Volgens bronnen gaf de Iraanse opperste leider Khamenei zelf het groene licht voor de geheime bijeenkomsten, waarvan er zeker vijf waren. Kerry was de andere hoofdrolspeler. Al voordat hij in februari minister werd, trof hij als senator voorbereidingen in Oman.

Tot op het laatst leek een akkoord ver weg. De onderhandelingen in Genève werden overgelaten aan diplomaten. Hun ministers vlogen pas later binnen – en ook toen bleef de toon pessimistisch. „Het is geen gelopen race”, zei de Duitse minister Westerwelle (Buitenlandse Zaken).Tot zondagochtend zonsopgang, toen het akkoord, dat president Obama had goedgekeurd, naar buiten kwam. (Reuters)