Interview met de hippie, popster en psychopaat Charles Manson

Het eerste grote interview in twintig jaar van sekteleider/moordenaar/popster Charles Manson gaat over zijn charisma, dat hij nog altijd heeft. Over zijn obsessie met doden. En over zijn verloofde, een 25-jarige vrouw die de 79-jarige gevangene adoreert. Een geslaagd portret van een man die zowel intrigerend is als weerzinwekkend. En waar de wereld maar niet over uitgesproken raakt.

Charles Mansonop een foto uit 1970. AP

Het eerste grote interview in twintig jaar met sekteleider / moordenaar / popster Charles Manson gaat over zijn charisma. Over zijn obsessie met moorden. En over zijn verloofde, een 25-jarige vrouw die de 79-jarige gevangene adoreert. Een geslaagd portret van een man die zowel intrigerend is als weerzinwekkend. En waar de wereld maar niet over uitgesproken raakt.

Nog even kort: Manson is de communeleider uit de hippieperiode die zijn volgelingen (‘The Family’) de opdracht gaf tot ten minste zes rituele moorden. Hij had - en heeft - hordes meisjes achter zich staan. Veel seks, veel drugs. Manson was daarnaast ook popster. Althans, dat wilde hij graag zijn. Hij ging om met verschillende popsterren en nam een aantal nummers op.

Allereerst over de psychopaat Manson.

“He leans forward. I can feel his breath in my ear. “I’ve touched everybody on the nose, man,” he says, quietly. “There ain’t nobody I can’t touch on the nose.” He tilts to one side and says, “I know what you’re thinking. Just relax.” A while later, he says, “If I can touch you, I can kill you.”

Dan over dat charisma:

“I nod, because for a moment, with his hand on my skin, sliding up, I can see how it was. It feels OK. It feels unexpectedly good to go with the flow, even if it is Charlie Manson’s flow and even if, since he’s touching me, he can kill me, which is probably how it was way back when, too.”

De omgeving van Manson

Manson zit vast met vijftien andere gevangenen, onder wie Juan Corona, die 25 mensen vermoordde in 1971; Dana Ewell, die de opdracht gaf tot het vermoorden van zijn eigen familie; en Phillip Garrido, een verkrachter die de 11-jarige Jaycee Lee Dugard ontvoerde en achttien jaar vasthield.

Maar goed: er zijn grotere psychopaten op de wereld dan Manson. Waarom praten we dan nog steeds over hem?

“It’s inexplicable, and no one will ever really know, just as I will never know or understand why when Manson rested his hand on my arm it felt so good, not passively good, but actively, like leave it there, leave it there some more. It’s a presence. And it’s that presence, coupled with how he used it, that for the past 44 years has made him a face-of-evil superstar symbol second only to Hitler.”

Lees ‘Charles Manson Today: The Final Confessions of a Psychopath’ door Erik Hedegaard bij The Rolling Stone. Leestijd ongeveer 47 minuten.