Talent zie ik in

20 seconden

Interview //

Lenneke van Ingen (34) ontdekte realitysterren zoals Barbie en Britt. Zelf blijft ze liever op de achtergrond. „We kunnen niet allemaal op tv.”

tekst Stijn Bronzwaer

foto’s Merlijn Doomernik

Twee keer belde De Wereld Draait Door al of ze een keer wilde komen. Maar zelf op tv, daar heeft Lenneke van Ingen (34), directeur van televisiecastingbureau A Million Faces, totaal geen behoefte aan. „Ik voel me heel comfortabel op de achtergrond. We kunnen niet allemaal op televisie.”

Een interview met de krant, dat kan nog wel. Alleen die foto bij het stuk, daar zit ze wel mee. ‘Een interview vind ik niet eng, maar de foto’s zijn meestal niet zo’n feest. Dan weet je dat vast’, mailt Van Ingen voor het interview. Het AD had ooit haar foto helemaal uitgerekt afgedrukt , vertelt ze op het kantoor van A Million Faces in Amsterdam-Noord. „Ik leek net een gnoom.”

A Million Faces is in Nederland de belangrijkste leverancier voor televisietalent. Het bureau heeft een bestand met 33.000 inzetbare talenten voor allerlei soorten commercials en programma’s van zowel publieke als commerciële omroep. Van Ingen heeft ook een eigen agentschap, Creative Connectors, voor de begeleiding van jonge presentatoren zoals Nicolette Kluijver en Geraldine Kemper, maar is vooral bekend vanwege het ontdekken van realitysterren. Televisiepersonages als Barbie, Jokertje, Britt Dekker en Sterretje zijn door A Million Faces ontdekt.

Hoeveel seconden heb je nodig om te zien of iemand geschikt is voor televisie?

„Twintig.”

Wat bepaalt het voor jou?

„Als ik castingtapes kijk dan moeten die eerste twintig seconden (knipt met haar vingers: ‘knip’, ‘knipknip’) het gevoel geven (‘knip’) dat je naar iemand wilt kijken of luisteren. Ik noem dat: voor wie wil je je hoofd omdraaien? Er moet iets binnenkomen, snap je? Je hoeft niet per se mooi te zijn, als je maar opvalt: een te gekke puntneus, grote ogen, een afro. Daarna kijk je naar het verhaal. Wat ga je met iemand doen?”

A Million Faces bestaat zeven jaar en groeide de laatste jaren hard dankzij de realityhype. Wij, televisiekijkers, kijken graag naar echte mensen. En echte mensen vind je in het echte leven. Daar moet je naar op zoek.

Want zo werkt televisie. Televisietalent meldt zich niet vaak uit zichzelf aan bij een castingbureau. A Million Faces heeft speciale scoutingteams in dienst die evenementen, feesten en wijken aflopen op zoek naar de personages die de producent in gedachten heeft voor zijn programma.

Populaire zoekplekken: de Jaarbeurs in Utrecht, de RAI en de Pont over het IJ in Amsterdam. Of gewoon op straat.

Als een televisieproducent jullie benadert met een programma-idee, wat vragen ze dan?

„Er is meestal niet echt een script. We krijgen meestal een heel globaal idee van een programma. Zoals bij Het Wilde Oosten, dan krijgen we te horen: we zoeken een groep mensen die we een zomer willen volgen in de aanloop naar de Zwarte Cross. Dan gaan we daar in de buurt zoeken.

„We hebben net bejaarden geleverd voor het nieuwe programma van Ali B. (Ali B en de 40 wensen waar bejaarden worden geholpen door probleemjongeren, red). Daarvoor gaan we alle verzorgingshuizen af op zoek naar mensen met verhalen. Daarnaast >> >> zochten we jongeren met iets op hun kerfstok. Die zoek je op straat of gewoon via hulporganisaties.

„Een producent vroeg ons ooit op zoek te gaan naar de nieuwe tokkies. Dan ga je zoeken in asobuurten. Rijden en kijken in welke tuinen de grootste puinhoop ligt. Waar er alleen al dingen voor de ramen staan waar je van onder de indruk bent. Dat je denkt: ik zou graag in dat huis willen kijken.”

Je rijdt rond, ziet rotzooi in een tuin. En dan?

„Ons werk is als telemarketing, maar dan leuker. Als we aanbellen moeten we een heel goed verhaal hebben. We mogen mensen ook iets aanbieden, hè? Een vakantie naar Chersonissos bijvoorbeeld. In televisie zit vaak ook een droom die waargemaakt kan worden. Wij konden hun (de nieuwe tokkies, red.) een reis aanbieden. Om heel even uit dat leven te stappen waar zij op dat moment inzitten.”

Zeggen jullie dan tegen deze mensen: we zoeken de nieuwe tokkies?

„Nee, natuurlijk niet.”

Intern gebruiken jullie die term wel.

„Ja, natuurlijk. We gebruiken allemaal woorden intern die je naar buiten niet zou gebruiken. Dat gebeurt in elk bedrijf. Dat doen we niet rechtstreeks, omdat je dan mensen in hokjes plaatst. En de meeste mensen laten zich niet in hokjes zetten.”

Vier maanden lang zocht Van Ingen in Haagse discotheken naar de castleden van Oh Oh Cherso. Tot ze ineens, daar in Club DanielZ in Scheveningen om 4 uur ’s nachts, Jokertje zag dansen op een podium. Ze sprak hem aan, in eerste instantie reageerde hij verlegen: „Moeten jullie mijn broer niet hebben?”. Precies dat was nou net zo leuk aan hem, vertelt Van Ingen. „En omdat hij praat zoals ik nog nooit iemand had horen praten voordat ik überhaupt in dat hele Den Haag/ Scheveningen was gedoken.”

De groep ging naar Kreta en het programma werd een hit. Achteraf morden de leden van Oh, Oh Cherso dat ze voor de eerste serie niet betaald werden terwijl RTL en Eyeworks veel geld verdienden aan het programma. Deelnemer Tony (‘Sterretje’) zei later niet meer met zijn bijnaam geassocieerd te willen worden.

Iedereen verdient aan de realitysterren, behalve de realitysterren zelf.

„Deze mensen hebben niet te klagen. Reken maar dat Barbie leeft van het geld dat ze met haar programma’s verdient. Dat weet ik zeker, want ze heeft er geen baantje bij. Tony is dj, daar krijgt hij gewoon voor betaald. Zonder Cherso had hij die kansen nooit gekregen. Wat je krijgt, dat spreek je af met de producent in een contract. Soms krijgen kandidaten alleen een vakantie, soms krijgen ze meer. Kijk, iedereen mag het zelf bepalen. Als jij zin hebt om naar Chersonnisos te gaan op vakantie en je vindt het leuk dat het gefilmd wordt, dan moet je dat doen.”

Het is ze best zwaar gevallen, sommige Cherso-leden.

„Het programma komt op tv, er kijken een miljoen mensen en dan kun je niet meer over straat. Je kunt mensen daar niet op voorbereiden. Het is een baan die vierentwintig uur per dag doorgaat. Ook als je niet werkt, ben je Barbie of Britt. Dan denken mensen: god, daar heb je Britt, we willen haar even laten weten hoe leuk we haar vinden. Terwijl ze soms vast denkt: ik wil ook wel weer eens dansen in een discotheek zonder dat mensen me aanspreken. Dat kan niet meer, als je bekend bent. Tegelijkertijd, als mensen je niet meer leuk vinden, heb je ook een probleem. Tussen die twee uitersten moet je een balans zien te vinden.”

Bij Van Ingens agentschap Creative Connectors staan zeventien presentatoren onder contract, zoals Nicolette Kluijver, Tess Milne, Tim Hofman en Geraldine Kemper. Dat zijn de talenten die volgens Van Ingen de potentie hebben om in de toekomst „de grote presentatoren aan de kant te zetten”.

Ze zijn klein begonnen. Bij BNN University, bij muziekzender TMF of bij de vroegere filmpjeszender 6pack. Eerst het vak leren, dan op zender. Bij de realitysterren is het juist precies andersom.

Wat is het beste pad naar succes op tv?

„Ik denk dat je eerst het vak moet leren als je een eigen programma wilt. Ik denk dat het voor Britt en Ymke (kregen in reality/datingprogramma’s landelijke bekendheid, en presenteren nu samen tv-programma’s, red.) moeilijker is. Je staat daar en dan moet je nog iets gaan leren. Iedereen kijkt naar je en denkt: wat gaan ze doen? Maar ik zeg niet dat het niet kan.”

Is het niet omgekeerd? Dat je met Oh Oh Cherso juist met een achterstand begint?

„Dat weet ik niet. Als je beroemd bent, dan mag je ook meer.”

Vanwege de realitycultuur heeft Jokertje een heel ander imago dan serieuze interviewers als Nicolette of Geraldine.

„Dat kan zijn, maar misschien is het wel heel grappig als Jokertje gaat interviewen. Iemand zou dat moeten proberen met hem.”

Wat is er eigenlijk leuk aan op tv zijn?

„Televisie heeft iets magisch. Vroeger, als er bloemkool in Koffietijd werd getoond was de bloemkool uitverkocht bij de Albert Heijn. Dat is toch fascinerend? Het heeft voor veel mensen toch nog een bepaalde status om op tv te zijn, denk ik.”

Zelf voel jij die behoefte totaal niet.

„Nee. Ik voel me comfortabel in een een-op-eengesprek. Ik ben meer het type dat de kat uit de boom kijkt. Ik heb vaak andere mensen nodig om mij voor te stellen. Ook met scouten, ik ben eigenlijk te verlegen om die stap te zetten.”

Je scout zelf niet meer?

„Nee. Dan ben je elke zaterdag en zondag op pad. Ik heb jaren mijn leven gegeven voor dit bedrijf en nu is het tijd om in iets rustiger vaarwater te komen. Dat zeven dagen per week dag en nacht werken ging niet meer.”

„Op een gegeven moment vind je het niet meer leuk. Je wordt moe van de verantwoordelijkheid, altijd. Je voelt je een hamster die blijft rondrennen in een rad. Soms heb je het idee dat het rennen is wat je moet doen. Ik ben met een coach gaan praten en heb mijn levensstijl aangepast. Ik werk nu een stuk minder in de weekenden. Ik heb meer overzicht.”

Heb je nog wel andere dingen naast je werk?

„Nee, mijn werk loopt nog steeds helemaal door mijn privéleven heen. Ik heb geen gezin. Dat zou best kunnen, maar ben er gewoon niet echt mee bezig. Ik probeer mijn hoofd boven water te houden. Ik moet hier elke maand salarissen betalen en ben elke keer blij als het is gelukt. Vriendinnen hebben ook weleens gezegd: zullen we het even niet over je werk hebben? Maar ik ben gewoon dat bedrijf begonnen, wist ik veel. Als je ondernemer wilt zijn, betekent dat niet dat je voor jezelf een ideale baan kunt creëren. Dat is bikkelen.”

Het komt dus wel goed uit, dat je geen gezin hebt?

„Ja, maar ik denk ook weleens: het zou fijn zijn als ik een gezin zou hebben en daar tijd aan zou moeten besteden.”

Is de tv-wereld een harde wereld?

„Ja, ik denk het wel. Het is heel leuk, maar ook heel stom. Iedereen werkt op projectbasis met contracten van een paar maanden. Dat is te gek, elke keer met een groep mensen iets maken en dan weer het volgende project.”

En het kan ook in één keer klaar zijn.

„Ja dat kan. Dat geldt voor iedereen die in de spotlights staat. Zelfs als je de status hebt van bijvoorbeeld Linda de Mol, Matthijs van Nieuwkerk of Paul de Leeuw. Dat blijft hard werken. Als ze je niet meer leuk vinden, dan is het klaar.” <<