Publiek omarmt trefzeker Soul Sister Dance Revolution

Soepele liedjes met een twist, vanzelfsprekende beheersing van instrumenten, zanger met snedige dictie en een razende toetsenist die doorspeelt als zijn keyboard op de grond stort – wat kan de totale overgave aan Soul Sister Dance Revolution nog in de weg staan? Gitaren domineren het instrumentarium, maar dit Haagse vijftal is de voor de hand liggende britpop en gitaarrock al een paar stappen voorbij. De liedjes Hearts en Baby Gaselle, van het dit jaar verschenen debuutalbum Playground Kids, beginnen als uptempo rock, maar zwenken halverwege naar nieuw terrein, waar afwijkende ritmes of geluiden worden onderzocht. Dan duikt een discodrum op, of maakt rauw gitaarwerk plaats voor keyboarddroedels die als luchtbellen omhoog kronkelen.

Op het podium van de bovenzaal van het Utrechtse Tivoli worden de liedjes met aplomb gebracht. Zanger Thomas van der Want is op een relaxte manier overtuigd van zichzelf en zingt trefzeker, geflankeerd door gitarist Laszio Barz, die zijn snerpende solo’s speelt.

En dan is daar toetsenist Camiel Meiresonne, verantwoordelijk voor de onverwachte accenten in indrukwekkende nummers als Hold The Line en Playground Kids. Dankzij de solide basis van de ritmesectie heeft Meiresonne de vrijheid om regelmatig de toetsen te verlaten en zich uit te leven op de sambabal en tamboerijn, met nauwelijks minder zelfvertrouwen dan een jonge Mick Jagger. Tijdens het opwindende optreden gaf het publiek in Tivoli het goede voorbeeld. Het danste en juichte met overgave.