Heel dicht bij het golfmekka

Golfer Joost Luiten is bezig aan het beste seizoen in zijn carrière. Deelname aan de Ryder Cup komt in zicht.

Joost Luiten vorig weekend in actie in Dubai, het toernooi waar hij vierde werd. „Ik wil wekelijks tegen de grote jongens spelen, laten zien dat ik niet voor ze onder doe.” Foto AFP

Tiger Woods, Phil Mickelson, Graeme McDowell, Henrik Stenson, Brett Rumford. En Joost Luiten. Het is een uiterst select gezelschap waarin Nederlands beste golfer zich heeft genesteld: Ryder Cup-spelers en majorwinnaars. Wat de zes golfers gemeen hebben, is dat zij als enigen dit jaar meer dan één toernooi wisten te winnen.

„Het is een superjaar geweest”, zegt Luiten, net terug uit Dubai, waar hij het seizoen vorig weekeinde afsloot met een vierde plaats op de World Tour Championship. In de Race to Dubai, het prijzengeldklassement van de Europese Tour, eindigde hij met ruim 1,4 miljoen euro als twaalfde. Daarnaast klom hij op naar plaats 55 op de wereldranglijst, zijn hoogste klassering ooit.

Het logische gevolg: de Ryder Cup, de prestigieuze confrontatie tussen Europa en de Verenigde Staten, komt in zicht – Luiten zou de eerste Nederlandse deelnemer zijn, volgend jaar in het Schotse golfmekka Gleneagles. „Dat is uiteindelijk mijn belangrijkste motivatie. De Ryder Cup is wat in je achterhoofd zit als je aan het trainen bent.”

Sinds hij eind 2006 professional werd, kwam hij elk jaar stukje dichter bij de topvijftig. Nog vijf plaatsen moet Luiten stijgen om zeker te zijn van deelname aan alle majors van 2014, inclusief de Masters, in Augusta. Op die toernooien speel je niet alleen tegen Woods en Mickelson, daar zijn ook de meeste punten te halen voor deelname aan de Ryder Cup. Op dit niveau is golf een kwestie van rekenen.

Luiten lijkt klaar voor de laatste stap. „Voor de topvijftig moet je constant goed spelen. Niet één week per jaar, maar vijftien goede resultaten. Ik wil wekelijks tegen de grote jongens spelen, laten zien dat ik niet voor ze onder doe. Ik heb het gevoel dat ik steeds dichter in de buurt kom.”

Luiten deed er de afgelopen jaren alles aan. Stelde coaches aan voor zijn swing, zijn putts, zijn mentale begeleiding, reisde de continenten af om zo veel mogelijk punten te vergaren. Deze week is het twee jaar geleden dat hij zijn eerste grote toernooi won, in Maleisië. Na een terugval in 2012 maakte hij dit jaar opnieuw een sprong, dankzij eindzeges in Oostenrijk en zijn ‘eigen’ KLM Open, na een bloedstollend spannende play-off met de Spanjaard Miguel Angel Jiménez. „Als je kijkt naar de wereldtop ben ik nog redelijk onervaren”, zegt Luiten. „Je moet veel spelen, ervaring opdoen, geduldig zijn. Je weet dat je niet elk jaar tien toernooien wint. Het niveau is zo hoog, je moet elke dag al die 160 man opnieuw verslaan. Als je dan twee toernooien wint, geeft dat heel veel vertrouwen.”

Dat hij op de radar staat voor de Ryder Cup blijkt uit de toegenomen contacten met Paul McGinley, de Ierse captain van het Europese team. In Dubai zocht McGinley de Nederlander vorige week al op. „Hij zei dat hij onder de indruk is van mijn spel en dat hij alle vertrouwen in mij heeft.”

Hoewel hij het jaar voor zichzelf al had afgesloten, wil Luiten nog één keer vlammen. In een poging het jaar af te sluiten in de topvijftig doet de Bleiswijker over twee weken mee aan de Nedbank Challenge in Zuid-Afrika. „Als ik daar bij de beste acht zit, kom ik waarschijnlijk in de topvijftig.”

Maar het is „geen ramp” als dat niet lukt. Hij houdt vast aan een eenvoudige, maar belangrijke golftheorie: „Ik probeer elke bal zo goed mogelijk te slaan. Dan ga je vanzelf stijgen op de wereldranglijst. Als ik de vorm van de laatste maanden vasthoud en ik blijf fit, kan ik me absoluut kwalificeren voor de Ryder Cup.”

Wel zal hij volgend jaar vijf toernooien minder spelen. Fit blijven in het reizende circus van de Europese Tour is van eminent belang voor Luiten, dit jaar goed voor bijna dertig toernooien. „Je moet veel spelen om hetzelfde aantal punten te verdienen als de toppers. Maar als je pijntjes krijgt, moet je gas terugnemen. Dat heb ik niet goed gedaan dit jaar.”

Zo haakte hij deze maand af in Shanghai wegens een acute slijmbeursontsteking aan een schouder. Opmerkelijk genoeg verscheen hij wel op de baan, sloeg zijn bal van de eerste tee en verdween. Luiten kreeg een lading kritiek over zich heen, maar „de regels” hadden hem ertoe gedwongen, zegt hij. Om mee te mogen doen aan het toernooi in Dubai moest hij starten, geblesseerd of niet. „Ik heb niks gedaan wat niet mocht. De regels van de Europese Tour kloppen niet. Ik was niet de eerste die dit deed.”

Officials hadden Luiten voor zijn terugtrekking zelfs nog een opdracht gegeven. „Ik mocht niet afslaan en stoppen, ik moest nog een stukje de fairway oplopen. Ze willen dat je een beetje de schijn ophoudt, allemaal rare dingen. Ze hebben aangegeven dat ze hier wel wat aan gaan veranderen. Niemand heeft hier wat aan.”