Dat snelheidsbeleid van Schultz leidt enkel tot chaos en gekuch

Gisteren zette de rechter een streep door Schultz’ snelheidsverhoging op de A13. Nu nog die 130-km-zones, betogen Koos Spee en Martin Kroon.

Mede dankzij de verhoging van de maximumsnelheid naar 130 km/uur werd de VVD de grootste partij. Dat ‘cadeautje’ is zo ongeveer het belangrijkste beleidsresultaat van Rutte I en wordt nu met PvdA-steun uitgevoerd.

Soepel gaat dat niet: zelfs verstokte hardrijders bespotten de VVD-stunt, aangezien het tot verwarrende snelwegervaringen heeft geleid. Automobilisten gaan massaal in de fout én in beroep, wat het justitiële apparaat overbelast.

De rechter heeft minister Melanie Schultz (VVD, Infrastructuur en Milieu) al teruggefloten. De invoering van de 130-limiet per 1 september 2012 en de wens van Schultz om bestaande 80- en 100-limieten te verhogen, stuitten al eerder op bezwaren van verkeersveiligheids- en milieuexperts. Haar gedrevenheid om ons overal harder te laten rijden, wringt met de risico’s die daarmee gepaard gaan. Ook onder de normale limieten kampen we al met gezondheidsschade door geluid en luchtverontreiniging. Snelheidsverhoging dwingt Schultz tot het inbouwen van talrijke uitzonderingen op milieugrenzen en eerdere toezeggingen aan omliggende gemeenten. Toezeggingen zoals die bij de wegverbreding van de A2 zijn gedaan: de afspraak was om met snelheidsreductie de verwachte toename van geluidshinder en luchtverontreiniging tegen te gaan. Ondanks zorgelijke meetresultaten na snelheidsverhoging, blijft Schultz maar vasthouden aan haar uitlating dat haar limietverhogingen de milieunormen respecteren. Dat is nog maar de vraag: verschillende rechtbanken zullen dezer dagen uitspraak doen over wegvakken. Donderdag zette de Rechtbank Rotterdam al een streep door Schultz’ snelheidsverhoging op de A13. Bewoners van Overschie en de gemeenteraad van Rotterdam eisten dat de verhoging van 80 naar 100, ingevoerd in juli 2012, teruggedraaid wordt. Terecht, want het is nu eenmaal zo dat motorvoertuigen bij hogere snelheden meer brandstof verbruiken en meer geluidhinder en luchtverontreiniging veroorzaken. De vraag is altijd hoe zwaar tijdwinst en rijplezier opwegen tegen milieu- en gezondheidsbelangen.

Het zijn niet alleen bewoners die klagen. Automobilisten storen zich aan afgeplakte hectometerpaaltjes, honderden nieuwe borden en onbegrijpelijke onderborden die wisselende limieten aangeven voor bepaalde tijdvakken. Het is er alleen maar onoverzichtelijker op geworden. Voorheen waren er – buiten wegwerkzaamheden – slechts drie limieten. Geverbaliseerde automobilisten richten hun pijlen op de politie. Niet de uitvoerders zijn echter verantwoordelijk, maar de politiek – minister Schultz voorop.

Het recent gesloten Energieakkoord noopt eigenlijk tot heel ander beleid, namelijk snelheidsbeperking. ‘Zuinige’ auto’s blijken ook helemaal niet meer zuinig bij 130 kilometer per uur. Maar los daarvan wekt Schultz ook nog eens de suggestie dat rijden met 130 veilig is. Hoe breed een weg ook is, de volgafstand, reactietijd, zelfoverschatting en het onvermogen van automobilisten om in noodsituaties en op onverlichte wegen adequaat te reageren, bepalen het risico. De schrikbarend toegenomen plotselinge files bewijzen dat zelfs 120 km/uur in veel gevallen te snel is. Wisselende limieten, onzinnig hoge motorvermogens en grotere snelheidsverschillen met vrachtauto’s zijn debet aan deze files.

Met het argument Freude am Fahren heeft Schultz snelheidsbeperking als klimaatmaatregel afgeschaft en minuscule tijdwinst van automobilisten boven het welzijn van mens en dier geplaatst. Terwijl ze een grondwettelijke verantwoordelijkheid voor milieu en volksgezondheid heeft, verlaat ze zich tot triviale zaken als rijplezier en tijdwinst.

De ontstane chaos is niet meer te verhelpen met voorlichting. Beter is om de 130-limiet helemaal af te schaffen. Laat de algemene 120-limiet maar terugkomen, en dan 100 of 80 voor de drukste en meest milieubelaste wegvakken. Geef dat duidelijk aan via matrixborden met rode rand, want die verwarrende borden van nu zijn geen doen. Dit beter handhaafbare systeem zal mensenlevens, milieu en energie sparen. Gaan we door op de weg van Schultz, dan zal de wal het schip keren: bij de volgende oliecrisis kan het wettelijk maximum zo 90 worden!