Hij leerde me te investeren in relaties

„Hij was staatssecretaris van Economische Zaken in het kabinet-Balkenende IV en ik zijn politiek assistent. Met mijn 24 jaar kwam ik net kijken in Den Haag, maar toch had hij alle vertrouwen in me en gaf hij me veel verantwoordelijkheid. Tijdens een belangrijk overleg met Alexander Rinnooy Kan en Niek Jan van Kesteren moest hij soms even weg en dan mocht ik het overnemen. Hadden deze topmannen van de SER en VNO-NCW mij aanvankelijk nauwelijks aangekeken omdat ze dachten dat ik de notulist was, toen moesten ze me wel serieus nemen. Dat voelde te gek.

„Nu ik kandidaat-lijsttrekker ben voor de Europese verkiezingen probeer ik mijn vrijwilligersteam met net zoveel vertrouwen en vrijheid aan te sturen. In het begin wilde ik overal controle over, maar terugdenkend aan mijn tijd als politiek assistent realiseerde ik: hoe meer verantwoordelijkheid je krijgt, hoe leuker het wordt en hoe harder je werkt.

„Het ging destijds ook wel eens fout. Dan was ik bijvoorbeeld heel fel tegen Ernst Hirsch Ballin en dat werkte averechts. ‘De volgende keer wat vriendelijker, hè’, zei Frank achteraf. Dat is een ander belangrijk punt dat ik van hem leerde: investeer in persoonlijke relaties. Elke woensdag ontbeet hij met minister Van der Hoeven, zonder agenda. Lag minister Donner dwars, dan zei hij: ‘Help me, hoe kunnen we hier samen uitkomen?’ En bij trammelant tussen de PvdA en het CDA was hij degene die Jack de Vries, Camiel Eurlings en Jan Kees de Jager belde om te zorgen dat het goed kwam.

„Als lid van de Jonge Socialisten was ik nog erg van de keiharde strijd geweest. Ik zag het als mijn taak om politici met veel bombarie te herinneren aan hun idealen. Van Frank leerde ik dat ideologie en overtuiging belangrijk zijn, maar dat je weinig bereikt als je tot de laatste snik voor je eigen punt blijft strijden zonder te bedenken wat een ander wil.”