Het voelt niet als de armoedegrens

Pier Pander Stapel (26) is illustrator en vormgever en klust bij als postbode Als zzp’er ontwerpt hij van alles, van cd-hoesjes tot visitekaartjes Hij woont met twee katten op een schip

‘Als freelance illustrator en vormgever verdien ik weinig. Soms heb ik 100 euro in een maand te besteden en soms krijg ik per opdracht 300 euro. Daarom werk ik ook als postbode bij PostNL in Nieuwegein. Daar werk ik geen vast aantal uren, maar maandelijks verdien ik bij elkaar ongeveer tussen de 500 en 800 euro.

„Ik begon in Nieuwegein met de post omdat ik daar woonde, maar inmiddels woon ik in Utrecht, dus fiets ik elke keer twaalf kilometer heen en weer. Ik zou wel graag in Utrecht een extra bijbaan vinden, bijvoorbeeld in de horeca. Nadeel is dat er in Utrecht veel studenten zijn die dat allemaal wel willen.

„Ik ben nu bijna drie jaar aan het werk, maar het eerste jaar heb ik niet zoveel gedaan. Dat was een sabbatical. Ik was een beetje depressief, ik wist niet zo goed wat ik aan het doen was. Inmiddels ben ik wel tevreden met hoe het gaat. Meer opdrachten zou natuurlijk fijn zijn, maar ik weet beter wat ik wil. Ik zie mezelf als kunstenaar, ik maak portretten en visitekaartjes, maar ik speel ook in een band en heb al een aantal korte films gemaakt.

„Het liefst zou ik meer die kant opgaan, de kant van film, maar ook van de games. Storyboards tekenen, figuren ontwerpen, dat werk. Ik werk namelijk graag samen met anderen, het geeft me meer stimulans. Voor mij werkt dat beter dan in m’n eentje de autonome kunstenaar uit te hangen.”