Braaf op YouTube

Zaterdag 23 april 2005. Dat was de dag waarop Jawed Karim, een van de oprichters van YouTube, zelf zijn eerste filmpje online zette. Me at the zoo is een video van 20 seconden, geschoten bij de olifanten in de dierentuin van San Diego. De zin „Het leuke van deze jongens is dat ze een hele, hele lange ehh.. slurf hebben” legde de grondslag voor de grootste videosite ter wereld. Een miljard bezoekers per maand, elke minuut wordt honderd uur aan video geüpload. 

Sinds 2006 is YouTube eigendom van Google. De internetgigant liet YouTube lang met rust – op de achtergrond werden infrastructuur en zoektechniek uitgewisseld maar voor gebruikers veranderde er weinig. Nu wordt YouTube stap voor stap ingekapseld. Sinds 2011 moet je inloggen met een Google-profiel, afgelopen voorjaar werd de koppeling met Google+ verplicht. Deze week ging de knop om bij de You-Tube-commentaren. Wie kritiek of een compliment wil uitdelen, moet ingelogd zijn bij Googles sociale netwerk.

Dat wringt, bij een bedrijf dat de mond vol heeft van een vrij en open internet. Karim begon het videokanaal  ’Google+ sucks’ en schreef onder zijn Me at the Zoo-film: „Why the fuck do I need a Google+ account to comment on a video?”  

YouTube wil de kwaliteit van de commentaren verbeteren. De reacties op filmpjes zijn vaak hard en kwetsend. Oerkreten uit de onderbuik, waar de reaguurders op GeenStijl nog een puntje aan kunnen zuigen. Maar laat YouTubes subcultuur zich zo makkelijk vangen? Google rekent erop dat kijkers hun taal kuisen als hun werkelijke identiteit via Google+ zichtbaar is. Tegelijkertijd wil Google zijn sociale netwerk laten groeien. Meer jeugd, meer leven in de brouwerij, en straks meer advertenties.

Google+ ( 300 miljoen actieve gebruikers per maand, Facebook heeft er 1,1 miljard) is het cement tussen de zoekmachine, Gmail, Maps en alle andere Google-diensten. Het pluspunt is dat je je contacten in kringen verdeelt en zo privé en openbaar kunt scheiden. Videochats, foto’s uploaden: allemaal prima geregeld. Functies genoeg dus, maar waar blijft de fun? Waar is dat feestje?

Het vooroordeel luidt dat Google+ een ghost town is, met veel gebruikers die elkaar weinig te melden hebben. Een nette speeltuin voor jongetjesnerds waar Google-topmannen Larry Page en Vic Gundotra tot de populairste leden behoren, volgens onderzoeksbureau Social Bakers.

Popcultuur – waar YouTube groot mee werd – is minder in trek. Britney Spears heeft 8 miljoen Google+ fans, tegenover 34 miljoen op Twitter en 33 miljoen op Facebook. Lady Gaga, nog zo'n sociaal dier: 8 miljoen op Google+, 40 miljoen op Twitter en 60 miljoen op Facebook.

Overigens voelt ook Facebook de aandacht van tieners verslappen, vandaar dat het (vergeefs) probeerde Snapchat over te nemen: drie miljard dollar voor een piepjong netwerk waar jongeren elkaar vluchtige videootjes sturen. Daar is dus dat feestje.

Het mixen van twee netwerkculturen is niet zonder risico. Misschien wordt Google+ sexy door YouTube te omarmen. Als YouTube maar niet door Google+ zijn aantrekkingskracht verliest. De videodienst is het startpunt van rages: hits worden hits omdat ze op YouTube scoren. In Noord-Amerika trekt Youtube 20 procent van het internetverkeer in de avonduren (Netflix 31 procent). Mobiel is YouTube veruit de grootste. En dat is goed nieuws voor de entertainmentbranche. Twee legale videodiensten domineren het web en de Bittorrent ruilnetwerken trekken maar 4 procent van de gedownloade bits. Vijf jaar geleden was dat nog 31 procent.

De conclusie: we worden wel heel erg braaf op internet. Het ‘illegaal’ downloaden is uit de mode en wie ergens commentaar op heeft, gelieve eerst in te loggen en dan netjes met twee woorden te spreken.

Marc Hijink is redacteur technologie @marchijinkNRC