‘Götterdämmerung' heeft gewonnen aan intensiteit

Zes losse voorstellingen van Götterdämmerung voltooien bij de Nederlandse Opera de voorbereiding op twee complete uitvoeringen van Wagners vierdelige operacyclus Der Ring des Nibelungen, begin volgend jaar. Het wordt na 1999 en 2005 de laatste keer dat de veelgeprezen monumentale en tijdloze Ring-enscenering van Pierre Audi is te zien in het Muziektheater, door decorontwerper George Tsypin omgebouwd tot miniheelal.

Als aan het slot van Götterdämmerung de kwalijke godenwereld in vlammen ondergaat, voelt de toeschouwer zich in het centrum van de Apocalyps. Rood oplichtende ringen op het podium en in de halfronde zaal vormen een vuurbol, die echter niet het kwaad van machtswellust en liefdeloze hebzucht vernietigt. De oppergod Wotan zal in de strijd om de heerschappij een doorstart maken.

De beklemmende voorstelling met de voortreffelijke begeleiding van het Nederlands Philharmonisch Orkest en de onvolprezen Hartmut Haenchen, heeft nog gewonnen aan dramatische intensiteit en krachtige vocale kwaliteit. Catherine Foster, eerder dit jaar ook de Brünnhilde in Bayreuth, wisselt aandoenlijk tussen kommervol en verzengend. Stephen Gould excelleert als een opgeblazen amorele Siegfried, dom en slim tegelijk. Alejandro Marco-Buhrmeister en Astrid Weber zorgen als Gunther en Gutrune voor wat lachwekkende scènes. Michaela Schuster is een wankele, radeloze Waltraute. Fenomenaal is opnieuw Kurt Rydl als Hagen, schrikwekkend en superieur.