Au pair claimt met succes status van werknemer

Deze rubriek belicht elke dinsdag kwesties uit het bedrijfsleven waarover de rechter zich onlangs uitsprak. Vandaag:

Een au pair in huis kan een betaalbaar alternatief zijn voor kostbare kinderopvang. Tenzij de au pair na een paar jaar de rechten claimt van een werknemer.

Een gezin uit Baarn neemt via het bureau Au Pairs Worldwide in maart 2008 een Bulgaarse au pair in huis om voor hun twee kinderen te zorgen. Het meisje krijgt naast kost en inwoning ‘zakgeld’: 340 euro per maand voor de eerste 130 uur die zij werkt en 4,50 per uur voor alles wat daar bovenop komt. Ze houdt zelf haar uren bij. Verder krijgt ze tien vakantiedagen per jaar en één week onbetaald verlof.

Van dit zakgeld haalt ze haar rijbewijs en volgt ze Nederlandse les. Hoewel haar au-pairstatus officieel na twaalf maanden afloopt, blijft ze bij het gezin wonen en voor de kinderen zorgen. Iedere maand maakt ze een overzichtje van haar uren en ontvangt ze haar geld.

Totdat de Bulgaarse in februari dit jaar haar spullen pakt als het gezin met vakantie is. Bij terugkomst ligt er een brief van een advocaat: het meisje meldt zich ziek en eist (door)betaling van het wettelijk minimumloon, namelijk 1.469 euro bruto per maand. Volgens haar is de au-pairovereenkomst in 2009 overgegaan in een arbeidsovereenkomst en heeft ze nog ruim 26.000 euro aan achterstallig loon van het gezin tegoed.

In kort geding overweegt de Utrechtse kantonrechter dat voor een arbeidsovereenkomst vier elementen nodig zijn: arbeid, loon, een zekere periode en een gezagsverhouding. Omdat de Bulgaarse na 2009 hetzelfde werk is blijven doen tegen dezelfde vergoeding en de zorg voor kinderen nu eenmaal gepaard gaat met instructies, is volgens de kantonrechter aan alle elementen voldaan. Tussen het meisje en het gezin is een arbeidsovereenkomst tot stand gekomen, met alle gevolgen van dien.