Mariinsky-ster Vishneva gewichtloos als mistflard

Foto Natasha Razina

Hij had voor de zekerheid nog een andere vlucht genomen, maar dat bleek onnodig: in Den Haag geen protesten, zoals in Londen en New York, rond het optreden van Poetin-vriend Valery Gergjev. Ongestoord konden ‘zijn’ Marriinsky Ballet en Orkest spelen in het Lucent Danstheater, als een nawee van het Russisch-Nederlandse vriendschapsjaar en als bezegeling van de uitwisseling tussen het topgezelschap uit Sint-Petersburg en de Haagse collega’s van het Nederlands Dans Theater. Die in een speech van de maestro een hart onder de riem gestoken kregen in hún protest tegen de voorgenomen bouw van het Spuiforum. Dat de gemeenteraad het weet!

De verschillen tussen de twee dansgezelschappen zijn groot. Het ene (NDT) is net een halve eeuw jong, zonder rangenstelsel en hedendaags. Het andere (Mariinski) eeuwenoud, streng hiërarchisch en door en door klassiek. Zelfs de recente herziening van Het Gebochelde Paardje, een populair Russisch repertoirestuk dat hier vrijwel onbekend is, lijkt sprekend op een Scapino-creatie uit de zeer oude doos, met een verwaarloosbaar verhaaltje.

Het was dus een raadsel waarom Gergjev juist dat ballet hier wilde brengen – of het moet ter promotie van componist Rodion Shchedrin zijn, die hij bewondert. Het stuk blijft overeind dankzij het vakmanschap van sterchoreograaf Alexei Ratmansky, die de dansers uit hun klassieke harnas bevrijdt en karrenvrachten inventieve passencombinaties produceert. Vooral voor Vladimir Shklyarov, die als de sympathieke Ivan losse achteloosheid met virtuositeit combineert. Alina Somova, met haar spectaculaire extensies en scherpe plaatsing, verrast met haar lieflijke acteren.

De kracht schuilt daarnaast in de schilderachtige kracht die Gergjev uit de orkestbak laat opstijgen, vol en filmisch.

Maar het Mariinsky Orkest klonk ook onder Alexei Repnikov fantastisch, met vlotte tempi en mooie dramatische nuances in het negentiende-eeuwse ballet Giselle. Verder was dat vooral het domein van Diana Vishneva, prima ballerina van het Mariinsky. Vooral in de ‘witte’ akte met de geesten was zij gewichtloos als een mistflard, met gedragen port-de-bras die tot in het oneindige reikten. Als 37-jarige lijkt zij de puurheid en ingetogenheid van de romantische stijl volledig te hebben geïncorporeerd, terwijl haar rolinterpretatie juist hedendaagser, vrijer is. Dat contrasteerde met de overige, bordkartonnen personages. Maar het gíng hier ook om Vishneva én het uitstekende, homogene corps de ballet.

Francine van der Wiel