Als het fluitje klinkt wordt hij El Tigre

Oranje speelt morgenavond een oefenwedstrijd tegen Colombia, met sterspeler Falcao Een topspits, die niet automatisch voor de Europese topclubs kiest

Redacteur Voetbal

De mist hangt zaterdag rond het middaguur nog over de Amstel. Op veld 2 van sportpark Het Loopveld speelt SV Rap 6 tegen AFC 12, en bij het inschieten van de keeper butst een bal via de lat over het hek de plomp in. Een alledaags Hollands amateurvoetbaltafereel, behalve dan dat een veld verderop de selectie van Colombia traint – volgens de FIFA-ranglijst de op drie na beste nationale ploeg van de wereld. Met een van de meest doeltreffende spitsen van het moment: Radamel Falcao Garcia. El Tigre.

Het is waterkoud, niet zo gek dus dat er maar één Colombiaan in korte broek traint. Maar waar is El Tigre? Hij komt wat later uit de kleedkamers. Kennelijk een pijntje overgehouden aan de gewonnen oefenwedstrijd van donderdag tegen België (2-0). Hij doet alles even een beetje minder intensief en laat zich tijdens het grootste deel van de training behandelen op een matje, in een hoek van het hoofdveld.

Morgen speelt Falcao (27) in de Arena tegen Oranje. Hij is de held van Colombia, dat zich voor het eerst sinds de jaren negentig weer heeft geplaatst voor een WK. Destijds werd het land geteisterd door escalerend drugsgeweld en de voortdurende burgeroorlog. De moord op verdediger Anders Escobar, na zijn fatale eigen doelpunt op het WK 1994, was een dieptepunt in de geschiedenis van het Colombiaanse voetbal.

Maar het huidige Colombia verblijdt zich met de voeten van Falcao, de superspits die eenderde van de 27 goals maakte in de Zuid-Amerikaanse kwalificatiegroep. Hij was al eens eerder in Nederland, in de zomer van 2005 tijdens het WK voor spelers onder de 20 jaar. Maar Falcao, net voor het toernooi gedebuteerd bij het Argentijnse River Plate, was slechts reserve. Hij mocht invallen, bijvoorbeeld in de achtste finale tegen latere kampioen Argentinië. Daar speelde de achttienjarige Lionel Messi, toen al doorgebroken bij FC Barcelona. Maar Falcao, negentien jaar toen, had tijd nodig.

Gedreven en altijd scherp

Falcao komt uit Santa Marta, de noordelijke kustplaats waar ook de Colombiaanse voetbalicoon Carlos Valderrama, ‘de blonde Gullit’ , vandaan komt. „Maar hij heeft daar maar twee jaar gewoond. Zijn vader [die zijn zoon vernoemde naar de Braziliaanse WK-speler Falcao] was profvoetballer, dus het gezin verhuisde vaak”, vertelt de Colombiaanse journalist Andres Morocco van sportzender ESPN Latinoamérica. „Valderrama had dat relaxte, alles op zijn tijd – typisch voor mensen uit Santa Marta. Falcao is anders: gedreven, hardwerkend. Zijn kracht is de opperste concentratie, die scherpte de hele wedstrijd lang. Ineens is hij dodelijk.”

Ergens onderweg, bij FC Porto en later Atlético Madrid, is de spits een roofdier in het zestienmetergebied geworden. „De Falcao van River Plate herken ik bijna niet meer”, zegt Morocco. Op een wedstrijddag is Falcao ’s ochtends hartelijk, ’s middags wat stiller en ’s avonds volledig in zijn eigen wereld, vertelde een staflid van Atlético eens in El País. „Als de wedstrijd begint is hij niet langer Falcao. Dan is hij El Tigre.”

Ook Piet de Visser zag dat Falcao pas later in zijn carrière echt loskwam, bij FC Porto. „Hij heeft vooral mentaal forse stappen gemaakt.” Maar meer wil de meesterscout niet kwijt over Falcao. De Colombiaan staat op de scoutingslijst van Chelsea, en De Visser werkt voor die club. Dus mag hij „er niet te veel over zeggen”. Geen geheim natuurlijk: elke club heeft interesse in Falcao. Chelsea-trainer José Mourinho was donderdag in Brussel, en Falcao scoorde maar weer eens.

Nog geen topclub

Waarom speelt hij niet al bij zo’n topclub? Hij koos deze zomer voor AS Monaco, dat dit seizoen weer teruggekeerd is in de hoogste divisie in Frankrijk. Was het om het geld? Nee, zei hij zelf. Het was omdat zijn grote voorbeeld Thierry Henry ooit bij AS Monaco begon. Hoe dan ook is het er goed verdienen sinds de Russische miljardair Dmitri Rybolovlev de club overnam.

Falcao is ook in dat opzicht de moderne voetballer: iemand die niet automatisch voor de beste club kiest. Zijn transferrechten zijn in beheer van een aantal firma’s, en zo is zijn naam ook synoniem geworden voor het fenomeen third party ownership. Investeerders die gebaat zijn bij grote transfersommen (zoals de 52 miljoen euro die AS Monaco betaalde) en bij de omloopsnelheid van een speler – precies de reden waarom de UEFA zo tegen deze praktijk van ‘eigendom’ is. Zou Falcao het echt allemaal zelf beslissen? Vast wel.

Maar toch: door zijn keuze voor Europese subtoppers heeft hij wel pas acht duels in de Champions League gespeeld, in 2010 met FC Porto. Derk Boerrigter (Ajax, nu Celtic), om maar iemand te noemen, heeft er al dertien. Falcao won wel twee keer achterelkaar de Europa League (2011 en 2012), als topscorer. Alom erkend als een van de gevaarlijkste ‘nummer negens’ ter wereld, maar met 27 jaar is hij op het WK in Brazilië toch een beetje nieuw op het hoogste podium.

De tientallen Colombiaanse fans in Amstelveen krijgen na de training loon naar wachten – sommigen waren vanochtend al om 08.00 uur op het complex van SV Rap. Terwijl de rest van het Colombiaanse team al in de bus zit, glijdt Falcao nog geduldig langs de lenzen van camera’s en mobiele telefoons. El Tigre neemt de tijd.