Nieuwsjager die zich niet aan de cao hield

Foto ANP

Met een indrukwekkende eindsprint wint Ellen van Langen de 800 meter bij de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona. De atlete lijkt het niet te kunnen geloven, met de handen in de lucht schreeuwt ze het uit. ANP-fotograaf Paul Stolk beseft dat hij een fantastische foto heeft gemaakt en dat hij als de wiedeweerga naar zijn provisorische donkere kamer moet, op twee kilometer van het olympisch stadion. Met zijn tas om zijn schouders begint hij te hollen. Als hij even later kleddernat en hijgend als een stoompaard de doka bereikt, gaat hij van vermoeidheid onderuit. „Helemaal total loss”, herinnert zijn chef Rolf Marner, die achttien jaar met Stolk samenwerkte. „Paul zette zijn werk altijd op nummer één.”

Het is een van de vele anekdotes waaruit blijkt hoe gedreven persfotograaf Paul Stolk was. Tussen stenen gooiende krakers aan de slag, bij nacht en ontij op pad, desnoods twintig uur in touw voor één foto, en altijd met een half oor naar de politieradio luisteren – voor een nieuwsjager gelden geen cao-regels.

Als hij Paul Stolk ergens tegenkwam, wist NRC-fotograaf Vincent Mentzel altijd dat hij goed zat: „Dan zat ik boven op het nieuws. En dan deed ik wel eens een stapje opzij, want Paul had brede schouders.” Maar dankzij zijn netwerk van tipgevers was Stolk dikwijls als eerste en vaak ook als enige getuige van grote nieuwsfeiten. Zoals bij zijn bekendste foto, die van Ferdi E., de moordenaar van Gerrit Jan Heijn, die ijskoud een shaggie stond te rollen tijdens een reconstructie van zijn ontvoering. Met deze foto won hij in 1988 de Zilveren Camera, de prijs voor de nieuwsfoto van het jaar. Eerder was hij al, als eerste fotograaf, uitgeroepen tot Fotojournalist van het Jaar.

Een rondborstige Rotterdammer, maar ook een man met een klein hartje, zeggen collega’s. Mentzel: „Als enige fotograaf was hij in 1987 bij de gekapseisde veerboot Herald of Free Enterprise. Machteloos hoorde hij passagiers in paniek bonzen. De beelden van verdronken vrouwen en kinderen lieten hem niet meer los.” Collega’s omschrijven Stolk als een workaholic en een Pietje precies. ANP-fotograaf Ruud Hoff: „Met etalagebenen door de diabetes, en toch maar doorgaan. Paul was niet zuinig op zichzelf.”

In de jaren negentig stopte hij als fotograaf en richtte hij een videobedrijf op. In 1992 maakte hij de tv-documentaire Een rustige jaarwisseling, waarvoor hij een jaar lang vier jonge vuurwerkslachtoffers volgde bij hun revalidatie. Mede op die film baseerde SIRE de invloedrijke campagne ‘Je bent een rund als je met vuurwerk stunt’.

Arjen Ribbens