Staatsbosbeheer, maak van je topnatuur geen attractie

illustraties cyprian koscielniak

De Nieuwe Wildernis, momenteel succesvol in filmhuizen, speelt in de Oostvaardersplassen. Een ode aan Staatsbosbeheer. Fraaie beelden suggereren een uitgestrekt, ongerept natuurgebied met enorme kuddes konikpaarden en heckrunderen. Staatsbosbeheer wil deze wildernis uitbreiden door het te koppelen aan andere natuurterreinen. ‘Rewilding’ behelst het uitzetten van wolven, lynxen en wisenten, misschien zelfs beren. Doel: natuurlijk evenwicht zonder menselijk ingrijpen. Dat geavonturier met exoten is onzinnig. Het leidt tot dierenleed, maatschappelijke onrust en geldverspilling. Natuursucces wordt immers niet alleen bepaald door geografische en biologische omstandigheden, maar ook door de maatschappelijke context. Nederland is dichtbevolkt: er dient rekening te worden gehouden met waterbeheer, infrastructuur en veiligheid. Het wegennet is dusdanig dat grote aantallen onderdoorgangen, ecoducten etc. niet toereikend zullen zijn. ‘Topnatuur’ wordt ‘maakbaar’ genoemd en ‘robuust’. Staatsbosbeheer strooit met termen als ‘natuurgerichte recreatie’ en ‘kijk- en zwerfnatuur’. Toerisme is blijkbaar erg belangrijk, maar gaat niet altijd samen met natuur. Het moerasgedeelte van de Oostvaardersplassen blijkt bij nader inzien helemaal niet zo ‘top’, er moet namelijk een eenmalige ‘reset’ plaatsvinden via een ‘kunstmatige catastrofe’. Zeker, er komt van alles terug, maar ik bespeur geen zorg over wat teloor gaat. Ambitie, idealisme en dadendrang staan een goed beheer in de weg. Beheer valt of staat bij gedegen onderzoek, zorgvuldig handelen, toetsing en liefde voor álle levensvormen.

Maria Quist