Knappe zwervers

Column // Georgina Verbaan

Je mag er niet verbaasd over zijn, over knappe zwervers. Hoewel veel onderzoeken uitwijzen dat knappe mensen succesvoller zijn.

Ik was er één tegengekomen toen ik aan het werk was op een druilerig industrieterrein. Het werk was binnen en ik was geheel gekleed. Ik hoefde mijn mond alleen maar open te doen om een tekenfilm in te spreken. Toen ik tijdens een koffiepauze buiten tegen een muurtje zat om mijn stem te vergassen met een sigaret, kwam er een jongen van mijn leeftijd in een lange schmutzige jas aangestiefeld. Je kan aan hoe iemand loopt zien of hij zich aan sociale normen houdt. Hoewel vreemd neuriën en ‘Ha!’ roepen naar voor anderen onzichtbare zaken ook helpen bij een dergelijke inschatting. Plots stond hij wild gesticulerend voor me. Of ik een sigaret voor hem had. Die had ik niet. Hij keek me indringend aan en zei niets. Mijn hemel, wat was hij knap. Hij had staalblauwe ogen en droeg zijn donkerblonde haar in een staart. Alsof hij van een fotoshoot was weggelopen. Hipsters doen een moord voor zo’n look.

Ik zat bevroren op de grond, door de kou, zijn schoonheid en omdat ik dacht dat het beter was als ik pas zou bewegen wanneer hij weer gesproken had. Je weet het niet met mensen die zich niet aan sociale codes houden, voor je het weet zuigen ze je oogbal uit waar een vriendelijk knikje zou volstaan. Maar na een kort gesprek: „Ben jij Babette?” „Bijna goed.” „Echt?” „Nee.” was ik er plots van overtuigd in Bananasplit te zitten. Wat een slechte casting, dacht ik. Niets ten nadele van zijn spel, maar hij was veel te knap voor de rol. Maar het was geen grap. Hij hield kort een warrig betoog over chips of zijn gemoedstoestand - als het wel een acteur is moet hij aan zijn dictie werken, dacht ik - en leek toen een helder moment te beleven. Hij bevoelde zijn haar en zijn baard en bekeek zijn jas. Kinderogen vol schaamte keken me aan „Sorry, ik ben een beetje vies. Ik euh, ik ben aan het werk. Ja... Ik, ik ben ijzerboer, vandaar.” Liegen uit schaamte, hij beheerste het toch, sociaal wenselijk gedrag. „U ziet er mooi uit”, zei ik. Ik geef de bezuinigingen op de GGZ-instellingen de schuld. Gek worden kan iedereen overkomen. Nee, je mag er niet verbaasd over zijn. Maar toch...