Shado’man: verschoppelingen

De Nederlandse filmmaker Boris Gerrets heeft zich doen kennen door een aantal korte, hoogst originele films die alle aan de onderkant van de samenleving speelden. Hij leeft min of meer met zijn onderwerpen en leek daardoor menigmaal zelf op de rand van de afgrond te verkeren. Aan de zelfkant speelt ook Gerrets’ eerste lange documentaire, waarin hij een groep maatschappelijke verschoppelingen volgt in Freetown, de hoofdstad van Sierra Leone. Het gaat om een groep vrienden die zich de ‘Freetown streetboys’ noemen, en waaronder ook vrouwen zijn. Waarom zien: De openingsscène van de film, waarin zich een menigte invaliden met krukken en wagentjes losmaakt uit de nachtelijke achtergrond, zal een kijker niet gauw vergeten. Gerrets onthoudt zich van commentaar en uitleg, terwijl zijn camera de intiemste gevoelens van zijn hoofdpersonen vastlegt: ellende, humor, seks, vriendschap, geweld. Af en toe doet de film denken aan de meest wrede schilderijen van Goya. Maar dan met tekst: Gerrets laat ons ook eindeloos luisteren naar de manier waarop ze spreken over hun problemen en over hun dromen.

Shado’man. Boris Gerrets. (Nederland)