Een zuur stukje

Dat de oceanen verzuren wisten we al. Maar dat het zó snel gaat is toch wel opmerkelijk. Volgens de 540 onderzoekers uit 37 verschillende landen die samenwerken in het International Geosphere-Biosphere Programme is de mate waarin de verzuring van de oceaan nu plaatsvindt, waarschijnlijk hoger dan in de afgelopen 55 miljoen jaar het geval is geweest, en misschien zelfs wel in de afgelopen 300 miljoen jaar.

Als de pH-waarde van de oceaan met 1 punt daalt, betekent dit dat het water tien keer zuurder wordt. Sinds het begin van de industriële revolutie is de zuurgraad met 0,1 punt gedaald, van 8,2 naar 8,1. Dat betekent een toename van de verzuring met ruim een kwart. In hun rapport (hier het bijbehorende persbericht) schrijven de onderzoekers dat de verzuring tegen het einde van de eeuw wel eens 170 procent hoger zou kunnen zijn dan in het pre-industriële tijdperk (een daling naar een pH van 7.9).

Over wat de gevolgen precies zullen zijn voor de visstand en ecosystemen in de oceaan is volgens de onderzoekers nog veel onduidelijk. De verwachting is dat sommige dieren en planten zich niet snel genoeg kunnen aanpassen aan de veranderingen. Schaaldieren en koralen lijken het meeste risico te lopen. Ulf Riebesell van het GEOMAR Helmholtz Centre for Ocean Research in Kiel:

‘What we can now say with high levels of confidence about ocean acidification sends a clear message. Globally we have to be prepared for significant economic and ecosystem service losses. But we also know that reducing the rate of carbon dioxide emissions will slow acidification. That has to be the major message for the COP19 meeting.’

De onderzoekers waarschuwen dat de verzuring waarschijnlijk betekent dat de opnamecapaciteit van de oceanen (ongeveer een kwart van de uitstoot van CO2 sinds de industriële revolutie is in de oceanen verdwenen) zal afnemen. Ze wijzen er ook op dat ‘geoengineering’, technologische manieren om opwarming tegen te gaan, bijvoorbeeld door de aarde enigszins af te schermen tegen de straling van de zon, weliswaar de temperatuurstijging kan afremmen, maar niet de concentratie van CO2 en daarmee een verdere verzuring.

De ‘stress’ van oceanen wordt niet alleen veroorzaakt door de toenemende CO2-concentratie. Wendy Broadgate, van het International Geosphere-Biosphere Programme:

‘Emissions reductions may protect some reefs and marine organisms but we know that the ocean is subject to many other stresses such as warming, deoxygenation, pollution and overfishing. Warming and deoxygenation are also caused by rising carbon dioxide emissions, underlining the importance of reducing fossil fuel emissions. Reducing other stressors such as pollution and overfishing, and the introduction of large scale marine protected areas, may help build some resilience to ocean acidification.’