Het Front National, is dat niet die antisemitische partij?

Correspondent Frankrijk

Heeft Geert Wilders Marine Le Pen nodig of is het andersom? Toen de PVV-leider zich bij haar meldde om in Parijs langs te komen, was ze „blij verrast”, zei ze onlangs in een gesprek met deze krant. Eerdere pogingen om met hem in contact te treden bleven onbeantwoord.

„Dit soort opkomende partijen zegt altijd meteen niets met het Front National te maken te hebben”, klaagde ze in 2010. Haar vader, nog altijd erevoorzitter, was een jaar eerder opnieuw veroordeeld voor het bagatelliseren van de nazibezetting. Het FN, zei ze, is voor nieuw-rechtse groepen in Noord-Europa „de grote duivel”.

Hoewel het Front al sinds de oprichting in 1972 uitgesproken anti-Europees is, kwam ‘Europa’ pas sinds het referendum over de Europese grondwet, in 2005, hoog op de agenda. „We delen het gevoel dat we als soevereine naties meer kunnen bereiken dan in die alles verzengende unie”, zei Le Pens rechterhand Florian Philippot eerder dit jaar.

Buitenlandse kwesties zijn per definitie nooit de sterkste kant van een op binnenlandse zaken gerichte nationalistische beweging. Het FN heeft historisch geen gelukkige hand bij het kiezen van internationale partners. Het sloot zich in Europees verband verschillende keren aan bij allianties die geen lang leven waren beschoren.

De vorming van een fractie is in het Europees Parlement een manier om invloed uit te oefenen. Daarvoor zijn ten minste 25 Europarlementariërs uit een kwart van de lidstaten nodig.

In 2007 lanceerde Jean-Marie Le Pen, sinds 1984 lid van het Europarlement, de eurosceptische en anti-immigratiegroep ‘Identiteit, traditie en soevereiniteit’, waarin het Vlaams Belang, de Oostenrijkse FPÖ en nationalistische groepen uit Roemenië, Bulgarije en Italië aanzaten. Marine Le Pen, zelf lid sinds 2004, zag van dichtbij hoe de groep al snel uit elkaar viel toen fractielid Alessandra Mussolini, kleindochter van ‘Il Duce’, na een incident in Italië met Roma alle Roemenen voor criminelen uitmaakte.

In 2009 sloot het FN zich aan bij de Alliantie van Europese Nationale Bewegingen (AENM), waarin onder andere het openlijk antisemitische Hongaarse Jobbik en de British National Party zijn vertegenwoordigd. Aanvankelijk noemde Marine Le Pen Jobbik nog „het meest verwant” aan het Front National, maar eind 2011 trok ze zich terug uit deze voor haar toekomstige plannen „te extremistische” groep. Ze sloot zich aan bij de Europese Alliantie voor Vrijheid, met daarin de voor haar gematigder FPÖ, het Vlaams Belang en de Zweden- Democraten.

De oude Le Pen is volgzaam

Vorige maand riep ze haar vader en diens kompaan Bruno Gollnisch op om „voor de coherentie” hetzelfde te doen. „Marine Le Pen heeft ons gevraagd ons terug te trekken, wat we hebben gedaan”, reageerde de oude Le Pen, die nog nog altijd erevoorzitter van het Front National is, gedwee. „Wij gehoorzamen haar.”

Sinds Marine Le Pen in 2011 de partijleiding van haar vader heeft overgenomen, probeert ze het Front National voor een breder publiek acceptabel te maken. Ze breekt openlijk met zijn minder select gekozen vrienden en laat partijleden die zich schuldig maken aan antisemitisme of racisme direct royeren. Onder zijn leiding hadden leden die het collaborerende Vichy-bewind verheerlijkten nog een grote stem.

De toenadering tot de PVV is deel van die strategie, zegt politicoloog Jean-Yves Camus, kenner van de rechterflank. „Marine Le Pen wil graag banden met nieuw-rechtse bewegingen die niet die beladen antisemitische geschiedenis meetorsen.” Ze gebruikt Wilders, denkt hij, om haar internationale imago op te vijzelen.

Wilders kan haar voor fondsenwerving lucratieve ingangen bieden in twee landen waar het met haar contacten niet zo wil lukken: Israël en de Verenigde Staten. In 2011 bracht haar partner en FN-vicevoorzitter Louis Aliot, die een Algerijns-Joodse opa heeft, een ‘privébezoek’ aan Israël om het pad te effenen.

Een vele malen aangekondigd vervolgbezoek van Le Pen heeft nog altijd niet plaatsgehad en een ontmoeting met de Israëlische VN-ambassadeur in New York berustte volgens Tel Aviv op een „misverstand”. Haar vanuit soevereiniteitsmotieven ingegeven steun aan Iran ligt daar op zijn minst gevoelig. En haar voorstel om moslimsluiers én keppeltjes in de openbare ruimte te verbieden, is als vriend van Israël moeilijk uit te leggen.

Het FN, verklaarde Le Pen destijds in een interview met de Israëlische krant Haaretz, is „altijd pro-zionistisch” geweest. Maar van het Vichy-bewind in de Tweede Wereldoorlog wilde ze in dat gesprek geen afstand nemen. „Voor alles weiger ik slechte dingen te zeggen over mijn land.”