‘Al mijn films hadden in 3D gekund’

De Franse regisseur Jean-Pierre Jeunet (Amélie) laat opnieuw zijn fantasie de vrije loop in boekverfliming The Young and Prodigious T.S. Spivet. „Onze behoefte aan verhalen vertellen verdwijnt nooit.”

T.S. Spivet (Kyle Catlett) gaat op reis door een hypergestileerd Amerika.

Jean-Pierre Jeunet is niet alleen een barokke filmer, hij is ook een breedsprakige gesprekspartner. Hij houdt ervan om zijn Franse accent dik aan te zetten, hoewel hij na een groots opgezette Hollywoodproductie als Alien: Resurrection ook het Amerikaanse filmjargon machtig is. Hij springt van de hak op de tak. En hoewel hij nu met The Young and Prodigious T.S. Spivet een oer-Amerikaans sprookje verfilmde over een wonderkind dat van Montana met de trein naar Washington reist om een uitvinding te presenteren, is hij blij dat hij de film „net over de grens in Canada” kon filmen. „Vanwege het gunstige financiële klimaat voor filmproducties. En vanwege de vrijheid.” Hij refereert aan het gesteggel rondom Alien: Resurrection, waarbij hij zijn recht op de zogeheten ‘final cut’, het laatste woord in de eindmontage, hard moest bevechten. „In Hollywood hebben maar een paar regisseurs dat. In Frankrijk is dat bij de wet geregeld.”

Hoewel het inmiddels vijftien jaar geleden is, zit het hem nog steeds dwars. Die eigenzinnigheid en dat verlangen naar autonomie deelt hij naar eigen zeggen met de hoofdpersoon van zijn nieuwe film. „De overeenkomsten tussen Amélie en Spivet liggen voor de hand. Ze komen van dezelfde planeet, ze delen dezelfde interesses. Maar Spivet is veel rijker. Als hij in zijn kamertje zit te tekenen of een of andere uitvinding zit te verzinnen, dan is dat precies zoals ik mezelf zie als ik aan een film werk. Ik wil ook weten hoe de dingen werken. Mijn werkkamer is ook een soort museum, vol modellen en schetsen.”

Jeunet draaide Spivet in 3D. ,,Al mijn films zijn sterk visueel. Ze hadden allemaal wel 3D kunnen zijn, en ik kan niet wachten totdat we 3D-films kunnen maken waar geen brilletjes meer voor nodig zijn. Ik ben altijd erg geïnteresseerd in de nieuwste technologie. We bevinden ons nu al in een overgangsfase met 3D, virtual reality en hologrammen. Dus wie weet wat de toekomst zal brengen? Al kan ik me moeilijk voorstellen dat onze behoefte aan verhalen ooit zal verdwijnen.

„Toen Martin Scorsese Hugo maakte, was ik een tikje jaloers op hem. Spivet is een vergelijkbare film. Hij gaat over nieuwsgierigheid, over kunst en over verbeelding. Er zit een interessante dualiteit in de film tussen poëzie en wetenschap. Het boek van Reif Larsen waar de film op is gebaseerd staat vol met krabbeltjes en tekeningen in de kantlijn, wat het als verhaal sowieso al multidimensionaal maakt. Spivet reist met een goederentrein het halve land door. Ik ben dol op treinen. Spivet is als het ware mijn eigen miniatuurspoorbaan door mijn eigen fictieve Amerika.”